zondag 23 oktober 2016

Moeder zijn voor de jongens

Soms vraag ik me af of ik de enige moeder ben die zo bezig is met haar kinderen, die zo betrokken is en helpt. Ik zie dat het bij mensen in mijn omgeving wel anders gaat. Dan heb ik het over moeders met gezonde kinderen, over pubers en basisschoolkinderen. Vandaag is het zondag, de herfstvakantie is begonnen. Een aantal dingen van vandaag op een rijtje:

- Jongste zoon netjes aangekleed voor de zondagsschool.
- Oudste twee verwend met lekkers bij Ikea.
- Geknutseld met jongste zoon.
- Huiswerk Nederlandse werkwoordspelling met middelste zoon.
- Schema gemaakt met oudste zoon voor toetsweek.
- Economie 3 hoofdstukken snel doorgenomen met oudste.
- Samenvatting maatschappijleer gezocht en geprint voor oudste.
- Jongste zoon geholpen met oefenen muziekles.
- Oudste zoon werk gegeven: Franse woordjes in een overhoorprogramma zetten.
- Een cadeautje bedacht en meegegeven voor ouders van vriendje.
- De halve route met middelste zoon (3 km) gefietst die gaat logeren.
- Huiswerk geschiedenis geoefend met jongste zoon.
- Franse eindexamenteksten doorgenomen met oudste zoon.
- Examentekst Engels gezocht en geprint voor oudste zoon.
- Gekeken met jongste zoon naar Heel Holland Bakt, want het is vakantie!
- Film gekeken op Netflix met oudste zoon.

En dan heb ik de gewone dingen nog niet genoemd, zoals eten maken, opruimen, de was, koffie zetten. Het lijkt best heel wat, maar vergeet niet dat ik mijn jongens in 4 dagen wil geven wat sommige andere ouders in een hele week kunnen doen. Ik heb maar 4 dagen met ze. En het schoolwerk moet vooral in de dagen gebeuren dat ze bij mij zijn. Ik weet dat ik ze veel kan geven en zolang ze het prettig vinden en alles in harmonie gebeurt, is dat geen probleem. Als ze de dingen liever zelfstandiger doen (en hun cijfers zijn goed) dan vind ik dat nog beter.

Zelf heb ik 27 jaar een moeder gehad. Toen ze stierf, had ze mij in al die jaren zoveel gegeven dat ik heel goed in staat was om mijn leven vorm te geven op het gebied van relaties, kinderen, werk, geloof en huishouden. Ik weet wel zeker dat ik nu hetzelfde aan het opbouwen ben met mijn eigen kinderen. Verschil is dat haar bemoeienissen met mijn schoolwerk en studie veel minder intensief waren maar dat het naar mijn idee niet in harmonie ging. Als kind nam ik mij daarom voor om me niet te bemoeien met het schoolwerk van mijn toekomstige kinderen. Op de basisschool heb ik dat eigenlijk ook niet zo gedaan. Ik liet een deel van de ouderavonden aan hun vader over en verder vertrouwde ik op mijn kinderen en hun juffen. Nu op de middelbare school (waar ik zelf werk) is dat wel anders. Ik weet precies wat er van hen verwacht wordt en kan hen met de meeste vakken (nu nog) goed helpen. Soms vraag ik me af of ik niet teveel betrokken ben. Maar het zijn lieve en heel zelfstandige kinderen, alledrie. Dus doe ik het zoals ik denk dat ik het moet doen. Zoals iedere moeder dat doet.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten