maandag 12 januari 2015

Al 12 dagen niets voor mezelf gekocht


Wat heb ik de afgelopen 12 dagen allemaal niet gekocht?
- een mooi wit schaaltje bij Zara Home wat ik op mijn nachtkastje kan zetten en waar ik gedurende de nacht oordopjes af kan halen. Niet uitgegeven: 4,95.
- een blauwe jurk bij Didi. Normaal gesproken totaal oninteressante winkel, maar deze jurk lachte me toe. Geheel volgens afspraak zei grote zoon dat hij hem echt niet leuk vond. Niet uitgegeven: 69 euro.
- sportschoenen van Adidas of New Balance met een knalroze accent. Ze lijken me zo lekker zitten maar hé ik ben geen brugklasser... Niet uitgegeven: 79 euro.
- een flanellen pyjama, liefst lichtblauw met witte streepjes. Ik heb wel drie pyjama's dus laat ik die eerst maar eens flink verslijten. Niet uitgegeven: 50 euro.
- twee zwarte leggings bij AH. Wat een aanbieding, in de koopjesbak. Hoeveel zwarte leggings heb ik hier nog liggen? Niet uitgegeven: 2,95 (ik zei het toch, een koopje!).

Op naar de volgende helft van de maand. Goed bezig! Wat bijzonder dat het fijner voelt om niets te kopen, om de drang te weerstaan, om sterker te zijn dan de commercie, dan om met iets nieuws een winkel uit te lopen.




zondag 11 januari 2015

Teken van verbondenheid met Parijs



De kaars in onze gemeente is een vorm van protest. De kaars symboliseert het geloof dat vrijheid van mening, in welke vorm dan ook zich nooit gevangen laat nemen.

 

Het symbool van de kaars, omwikkeld met prikkeldraad is bekend van Amnesty. De kaars die hier brandt is teken van de kracht van vrijheid van leven die iedere mens wordt gegund.

 

Drie pennen zie je, gestrikt aan het prikkeldraadDe eerste pen staat voor de vrijheid van het woord, zoals dat wordt gebruikt door schrijvers, dichters en ook predikers van recht, tolerantie en naastenliefde.

 

De tweede pen verwijst naar de tekenpen van cartoonisten. Met humor en spot willen zij de waarheid dienen, juist door de vaak beperkte en bekrompen overtuigingen van mensen te relativeren.

 

De derde pen is een rood potlood, dicht bij de vlam, daar waar het prikkeldraad eindigt. Het is een verwijzing naar democratie en stemrecht voor iedere mens, dat ook ons land kent. Elke keer als wij onze stem mogen en kunnen uitbrengen, is dat een groot goed.


Vrijheid vraagt om onderhoud. Vrijheid vraagt om waakzaam te blijven. Vrijheid kent verlangen om gezien, gedeeld te worden door iedere mens op aarde.


Tekst ontvangen van ds Rietveld. Wij mochten de kaars mee naar huis nemen, en geven hem volgende week aan iemand anders. Deze week zal ik de kaars aansteken bij de dagopeningen op school.

zaterdag 3 januari 2015

In de varkenspoot

We hebben op eerste kerstdag ook heerlijk gegeten bij Au Pied de Cochon. De naam zegt het al, DE specialiteit van het restaurant is varkenspoot. Mijn lief heeft hem gegeten maar het viel een beetje tegen. Meer vet dan vlees. Ik had voor het eerst een kreeft besteld, en dat was erg lekker. Leuk om zo'n ding helemaal uit elkaar te peuteren met het juiste gereedschap.

Het dessert was voor mij een echte Bûche de Noël: het klassieke Franse kerstgebak. Het bestond uit chocolade gevuld met kastanjecrème.

Au Pied de Cochon is een restaurant met een traditionele Franse keuken, die al jaren hetzelfde is, misschien wel sinds de opening in 1974. Het ligt bij Châtelet les Halles, dus vroeger moet het naast de markthallen gelegen hebben. Het is altijd geopend, dag en nacht, 365 dagen per jaar. De bediening is zeer professioneel en vriendelijk, en de obers maken grapjes met hun gasten. Zelfs de deurklink van het toilet was in de vorm van een varkenspoot. Echt een leuke ervaring om in dit restaurant te eten.





Lekker eten in Parijs


Ici on aime, ici on rit!

Een heerlijk weekje in Parijs doorgebracht. We namen een ontbijtje in ons appartement, maar voor de lunch en het diner zochten we een restaurantje in de stad. We lunchten drie keer in een aziatisch restaurant, steeds weer een ander. We aten nems (loempia's), met gekarameliseerd vlees, rijst of noedels, en jasmijnthee. Elke keer was het toch weer anders. 




Op kerstavond kwamen we terecht in een Turks restaurant. Ook daar hebben we heerlijk gegeten. Mijn favoriet is Kefta, en daarbij werd Grieks brood geserveerd. Dat was lekker! Thuis heb ik meteen geprobeerd om het na te maken, maar ik zal nog wel moeten oefenen om het net zo zacht te krijgen. 
Nadien hebben we een concert bijgewoond van de Maîtrise de la Notre-Dame de Paris, de cantorij zeg maar in de Notre-Dame. We waren om 21.45 uur aanwezig en het begon om 23.00 uur. Toen we arriveerden was er al geen stoel meer beschikbaar. Gelukkig vonden we een plaatsje op de sokkel van de preekstoel, zodat we toch konden zitten. En wij werden niet weggestuurd, anderen wel. De muziek was prachtig. Vlak voor middernacht donderde het orgel door die grote kathedraal en gingen de enorme deuren open: de aartsbisschop van Parijs schreed binnen. Nog even zijn we bij de nachtmis gebleven, maar toen werd het me toch wat te katholiek en zijn we vertrokken. 




Kerstbomen inzamelen

Een goede gewoonte in het nieuwe jaar is het verzamelen van kerstbomen door kinderen. Op de eerste woensdagmiddag kunnen ze die dan inleveren op een centraal punt. De gemeente geeft ze dan 50 cent per kerstboom.

Vorige week heeft mijn jongste kaartjes bij mensen in de buurt in de brievenbus gedaan. Dat kan nu aan de voordeur gehangen worden, om aan te geven dat hij daar de kerstboom mag halen. Bij de meeste mensen zien we de boom nog gewoon in huis staan.

Ondanks de regen heeft hij nu al 6 kerstbomen verzameld. De meeste achter zijn fiets getrokken, en twee achter de auto. Hij brengt ze naar onze moestuin, die vlakbij het verzamelpunt is. Het doel is om volgende week een doosje Playmobil te kopen. Ik vind wel dat hij er hard voor moet werken!

Even een update: uiteindelijk hebben we 33 kerstbomen verzameld!