woensdag 31 december 2014

Sleutels - naar het nieuwe jaar


De jongens mogen geen vuurwerk afsteken als ze met oud en nieuw bij mij zijn. Ik vind het te gevaarlijk, te duur en zinloos. Het zijn zulke prachtige kinderen, en ik ben zuinig op ze. Het zou zonde zijn als zij een oog moesten missen, of een paar vingers. Ik begrijp ook wel dat het leuk en spannend is om met een groep jongens door het dorp te struinen en vuurwerk af te steken. Bij hun vader hebben ze weleens een mooie doos lego gekregen in plaats van vuurwerk. Daar heb je veel langer plezier van. 

Voor oudjaarsavond moest ik dus wel met een alternatief komen. Ook voor liefdochter, want die vindt het hier ook maar een saaie boel. Bij de koster heeft mijn lief gevraagd om de sleutel van de kerk. Om half twaalf liepen we met z'n zevenen de smalle steile treden op van de toren. Wat was het koud boven, en er stond vrij veel wind. Teveel om de kaarsjes aan te steken die ik had meegenomen. Vlak voor 12 uur openden we een fles bubbeltjesspul en kinderchampagne voor een extra feestelijk gevoel. Na een proost op het nieuwe jaar barstte het vuurwerk los. Heel bijzonder om dat op ooghoogte te kunnen zien! We konden de nabijgelegen stad zien, en het naburige dorp. Maar ook in de straten onder ons werd er flink wat afgevuurd. Plotseling kreeg ik nogal last van hoogtevrees en was ik bang dat de kinderen over de (hoge, dikke) rand zouden vallen. Onzin natuurlijk, maar ik werd helemaal slap in mijn benen. Mijn middelste ergert zich daaraan, die vindt dat ik daarmee zijn plezier verpest. Hij snapt nog niet dat het komt doordat ik een levendige fantasie heb en dat ik een beetje te veel van ze houdt. Voor jongste was het algauw genoeg: de hoogte, het gefluit en geknal, het vuurwerk zo dichtbij... en dan ook nog net uit zijn warme bed gehaald. De tranen liepen over zijn koude wangen dus ik ben snel maar voorzichtig met hem naar beneden geklommen. Gelukkig volgden de anderen ook al gauw. In ieder geval een bijzonder begin van het nieuwe jaar!

dinsdag 30 december 2014

Tijd voor oliebollen!

Fijne herinneringen heb ik aan al die keren dat mijn moeder oliebollen bakte op Oudjaarsdag. Ze begon al vroeg in de ochtend met het maken van beslag. Ik geloof dat ze wel zes of zeven pakken mix gebruikte. Om een uur of acht kwam ik beneden en waren de eerste oliebollen klaar. Als er van die staartjes of uitsteeksels aan de oliebollen zaten, brak mijn moeder ze af en at ze ze op. Af en toe belde ze met een oom en tante om te vragen naar de stand van zaken. Zij waren namelijk ook aan het bakken. Om een uur of elf was ze klaar met bakken en ging er een aantal zakken de diepvries in. De komende vrijdagavonden hadden we dan wat lekkers voor bij de koffie. Altijd mocht ik een schaal oliebollen brengen naar een ouder echtpaar bij ons in het dorp die zelf geen oliebollen maakten.
Rond de middag zette mijn moeder een pannetje met azijn op het fornuis en gingen de ramen open om de vette geur weg te krijgen. Zelf ging ze douchen en maakte zich mooi voor het bezoek aan familie 's middags. Ze zag er altijd het mooist uit en ook wij waren met zorg gekleed. Er waren ooms en tantes, een hoop neven en nichten, en opa en oma. Natuurlijk gingen er wat schalen oliebollen mee en wij aten alleen van die van mama. Dat waren de lekkerste. Die van tante I waren knikkers, die van tante N waren vet, en oom F bakte ze in vieze olie. Bij wijze van spreken natuurlijk.
's Avonds vierden we de jaarwisseling bij oom en tante of bij ons. Meestal gingen we met z'n allen naar de oudejaarsdienst. We keken niet echt naar de conferences op tv omdat die nogal grof waren. Wij hielden het liever gezellig en praatten over de zomervakantie die we samen hadden doorgebracht in Frankrijk. Tegen 12 uur was ik meestal een beetje nerveus en ging ik even naar het toilet. Het nieuwjaar wensen vond ik altijd een beetje ongemakkelijk maar na een toast op het nieuwe jaar gingen we lekker naar buiten om naar het vuurwerk te kijken.
Vanzelfsprekend heb ik het oliebollenbakken overgenomen. Want gekochte oliebollen zijn te vet en te droog tegelijk. Alles staat gereed voor morgen: 5  pakken mix, gewelde rozijnen, goudrenetten, een schone frituurpan en nieuwe frituurolie. En flink wat keukenrollen om de oliebollen minder vet te maken. De kinderen mogen ze twee dagen lang eten zoveel ze willen. Natuurlijk gaat er ook een aantal de diepvries in. Net als vroeger.

Wens voor het nieuwe jaar

Een mooie wens ontvangen voor het nieuwe jaar :

In je hart en in je huis
de zegen van God in 2015

Ik wens die persoon toe dat we ooit weer wat nader tot elkaar komen. Op een plezierige en liefdevolle manier.


Overigens ben ik nu extra dankbaar voor de mensen in mijn familie die geen partij kiezen maar gewoon contact houden. Die af en toe eens bellen of een berichtje sturen. 

zondag 21 december 2014

Kerst zonder kinderen

Een aantal jaren geleden zou het me onmogelijk hebben geleken: kerst doorbrengen zonder mijn kinderen. Nu is het zover en is er bij mij geen sprake van paniek. Het leek ons goed om de jongens niet heen en weer te slepen. Daarom zijn ze de ene week bij hun vader en de volgende vakantieweek bij ons. Wel zo duidelijk.

Het afscheid nemen op woensdagavond gaat overigens zoveel makkelijker dan in de eerste jaren. De jongens leken er nooit moeite mee te hebben. Het is ook fijn om weer bij papa te zijn. Maar voor mij was het lastiger. Meestal ben ik op woensdagavond erg moe en is het een fijne avond om weer even tot mezelf te komen. Dan heb ik vier dagen gewerkt en gesjouwd en gezorgd en gewassen en gekookt en gepraat en getroost en vooral heel veel geknuffeld. Eigenlijk wel voor een hele week! Op donderdag en vrijdagochtend stort ik me dan opnieuw op mijn werk. Op zaterdag proberen mijn lief en ik tijd voor elkaar te maken en doen we waar we zin in hebben. En op zondag om 9 uur zijn ze er weer!

Ik mis ze als ik in de kerk ben. Ze waren er niet vanochtend, om de adventskaarsen aan te doen. Ik had niemand om mee te kleuren tijdens te overdenking. Er werd niet gevraagd: mama, mag ik straks helpen om het geld te tellen? Eén lied heb ik flink meegezongen, alsof ik voor mijzelf en alledrie de jongens moest zingen. En de zegen aan het eind van de dienst ontvang ik ook voor ons vieren, meestal in tranen omdat dat me zo raakt. Gelukkig weten de mensen om mij heen hoe het werkt, co-ouderschap. Dat ze er soms wel en soms niet zijn.

Nu alle kinderen vertrokken zijn voel ik me heel rustig worden, en kan ik me weer meer op mijn lief richten. We hebben wel nodig, die paar dagen samen, en gelukkig nemen we die ook. We genieten er van en doen waar we zin in hebben. Want volgende week zijn ze alle vier weer terug bij ons en is het gedaan met de rust. 't Is hollen of stilstaan hier, en juist dat maakt het ook fijn.

Kerstbrood maken met oliebollenmix

Dit weekend liep ik in een supermarkt om een kerstbrood te halen. We zijn maar met z'n tweeën deze dagen dus het mocht wel een klein maar lekker kerstbrood zijn. Al voor 2,50 euro kun je een kerstbrood krijgen van 750 gram. Maar toen ik op de verpakking keek, bleek er maar 7 % amandelen in het amandelspijs te zitten. Nu weet ik wel dat het meeste "amandelspijs" bestaat uit gemalen abrikozenpitten, maar 7 % amandelen is wel erg weinig. Er was ook nog een iets duurder brood, een zogenoemde feeststol. Ook die bevatte allerlei akeligheden zoals verdikkkingsmiddel, stabilisator, raapolie, geharde palmolie en kleurstof. Dan maar naar de warme bakker. Daar kostte het kerstbrood 8,95 euro. In een chique verpakking, met flink wat poedersuiker bovenop. En er staat niet op wat er inzit, behalve 100 % amandelspijs. Misschien is het die prijs wel waard, maar ik liep er toch maar even aan voorbij.


In mijn voorraadkast lagen alvast een aantal pakken oliebollenmix voor volgende week. Eens kijken of ik daar een mooi kerstbrood van kan bakken. Ik kan me namelijk herinneren dat mijn moeder zich na oud en nieuw stortte op de restanten mix, waarvan ze dan broden bakte, of rozijnenbolletjes. Op de site van K.oopmans is uitleg te vinden. 


Jammer dat ik geen blanke amandelen heb, alleen amandelen met een vliesje eromheen. Anders had ik zelf wat amandelspijs gemaakt. Maar wacht, ik heb nog amandelmeel. Laat maar, ik houd heb op een vruchtenbrood deze keer. Ik voeg rozijnen toe, geraspte sinaasappelschil, kaneel, bigarreaux in kleine stukjes, vanillesuiker en stukjes geconfijte cedratcitroen. Ik denk dat dat sukade is. Op de hoeveelheden let ik eigenlijk nooit. 

Ik maak deeg van twee pakken oliebollenmix. Dan hebben we deze week een broodje en ik leg er eentje in de diepvries voor barre tijden. Beetje gek om zo'n brood mee naar Parijs te nemen, waar de lekkerste dingen ter wereld verkocht worden. 's Ochtends eten we in ons appartement dus zal het vast van pas komen. Wel een vers croissantje erbij natuurlijk. 


Net op tijd heb ik de broden uit de oven gehaald. De verbrande rozijnen heb ik verwijderd en ik heb beide broden ingesmeerd met gesmolten roomboter. Dan schijnen ze langer vers te blijven.

maandag 17 november 2014

Welkom Sinterklaas

De kinderen zijn in de leeftijd van zeven tot bijna achttien. En geloven in de Sint doen ze niet meer. Maar ze mogen nog wel hun schoen zetten. Gewoon voor de gezelligheid, en omdat het traditie is. 
Omdat het een drukke werkweek is lag ik al voor 22 uur te slapen. Maar zojuist schoot ik wakker: de cadeautjes! Meteen maar even de woonkamer in Sinterklaassfeer gebracht en de krans op de voordeur gehangen. En nu weer snel verder slapen...







woensdag 29 oktober 2014

Waar ik deze week trots op ben

Veel te vaak houden mensen zich bezig met de dingen die niet goed gaan. Zonder te kijken naar het goede, naar wat positief is. Bij mij werkt dat helaas ook zo. Als ik vroeger een onvoldoende terug kreeg voor een toets, bleef dat lange tijd in mijn hoofd spoken. En als ik een mooi cijfer kreeg, was ik dat snel vergeten. Een paar dingen die vanzelfsprekend lijken maar eigenlijk fijn en goed zijn:

Het persoonlijke contact dat ik heb met een aantal leerlingen op school, het vertrouwen dat ze me geven.

De glimlach van leerlingen als ze op een bepaalde manier genieten van mijn lessen.

Ik heb voor het eerst het idee dat ik pubergedrag met een korreltje zout kan nemen, zonder mijn principes er op los te laten. Daaraan gerelateerd is mijn inzicht dat ik niet alle kinderen bij mij in huis hoef op te voeden. Alleen de mijne,  met mijn waarden en normen en principes. Er hoeft niet één lijn getrokken te worden. En dat geeft rust en ruimte.

Ik voel me intussen senior docent en ben dankbaar dat ik in staat ben om mijn vak en inzichten over mag brengen aan een stagiaire.

Gelukkig mag ik mijn twee zonen die op de middelbare school zitten begeleiden met hun schoolwerk. En meestal wordt er dan nog gelachen ook, hebben we er plezier in.

Op woensdag lukt het me om al om 10 uur het huis aan kant te hebben, het avondeten gereed en de was opgehangen.

dinsdag 28 oktober 2014

Bootvluchtelingen redden

Vanavond hoorde ik op radio 1 over een Nederlander die bootvluchtelingen wil gaan oppikken uit de Middellandse Zee. Het enige wat hij nog nodig heeft voor die actie is een paar duizend euro per dag. Een flink zeewaardig schip heeft hij al, en ook een bemanning. Wat een held is dat.

Hij vertelde over de Italiaanse kustwacht die soms wel op twintig plekken op zee tegelijk moet zijn omdat er zoveel Afrikaanse mensen in het water liggen te verdrinken.

Het is een onderwerp dat me raakt. De discussie over de opvang van vluchtelingen vind ik lastig. Natuurlijk kan niet de totale Afrikaanse bevolking in Europa komen wonen. Maar ik kan het niemand kwalijk nemen dat hij of zij de ellende en armoede probeert te ontvluchten en daarbij alles op het spel zet. Afhankelijk van mensensmokkelaars, van een veel te kleine gammele boot en van nietsontziende medepassagiers. Wat een moed is daar voor nodig. Het zou al een groot verschil maken als mensen niet zo bang zouden zijn voor mensen van elders. Hoe zou je zelf ontvangen willen worden in een koud en vreemd (maar relatief rijk en veilig) land?

zondag 26 oktober 2014

Zonder energie op reis

Met veel plezier bereid ik een aantal keren per jaar een reisje voor. Dit jaar hebben we Lissabon, Zuid-Engeland en Londen gezien, Parijs, Corsica en de Pyreneeën. Nu zijn we in Barcelona en met kerst hoop ik dat we nog even samen weg kunnen. Omdat er veel drukke werkweken aankomen, om even zonder de kinderen te zijn. Nu ik het rijtje met bestemmingen zie, realiseer ik me wat een enorme luxe het is. OK, alles wordt low budget en tot achter de komma uitgeplozen, maar op deze manier kunnen we toch veel van de wereld zien.

Wat me elke keer enorm vermoeit, is het wachten op een luchthaven als we met het vliegtuig reizen. Je rijdt er met de auto heen, je neemt minstens een uur extra voor als je onderweg tegenslag hebt. Je moet al twee uur van tevoren aanwezig zijn, dus dan gebeurt het dat je zomaar drie uur zit te wachten. Je loopt een winkeltje in en uit, eet je laatste boterham van thuis op, bekijkt de tijdschriften en koopt er eentje, je gaat twee keer naar de wc. Dan heeft je vlucht nog een half uur vertraging. Tegen de tijd dat je in het vliegtuig zit, is alle energie uit je gezogen en is je reis nog maar net begonnen. Ik kan geen pap meer zeggen en val dan ook binnen de kortste keren in slaap. 

Was er maar een betaalbare kapper op een vluchthaven, dan zou ik mijn haar laten wassen en föhnen. Of een massage, dat zou ook lekker zijn. Of een bak met van die voetknabbelvisjes, zodat je een beetje kunt ontspannen. Of een bibliotheek met een tijdschriftentafel. 

Met kerst wordt het vast een korte autovakantie. Ideeën genoeg!

woensdag 17 september 2014

Verkoop aan huis

Net als behoorlijk wat andere mensen in ons dorp, ben ik ook begonnen met de verkoop aan huis. Wat wordt er allemaal verkocht in Nisse? Boeken, planten, eieren, jam en chutneys, druiven, zaden en planten. Mijn assortiment bestaat uit zeep, kruiden (1 euro) zakken lavendel en linnen zakjes lavendel met een initiaal erop (2 euro). Alles onder inkoopprijs maar ik wil er zo langzamerhand wel vanaf. De reacties zijn leuk van fietsende dames die even stoppen om de boel te bekijken. Een klein stukje Provence in Nisse!

Joodse Kwarktaart

Ik kijk naar alle televisieprogramma's van de Joodse Omroep. Veel worden er niet gemaakt, ik schat ongeveer twee of drie per maand. Vaak gaat het over joods leven in Nederland, of over joodse jongeren. Vanochtend keek ik naar een aflevering van Nesj Nasj. Dat had ik nog niet eerder gezien. Het is een 6 delige documentaire serie over joodse gerechten en mensen die zo'n gerecht in verband brengen met hun familiegeschiedenis. Voor mij de ideale combinatie!  De afleveringen gaan over: kwarktaart,  gefilte kip,  gehaktballetjes en apfelstrüdel,  viskoekjes en challe, kippensoep en humus en gemberkoek.

De eerste aflevering was nog niet voorbij of ik stond de kwarktaart al te maken.

www.nesjnasj.nl

donderdag 21 augustus 2014

Cheesecake in Antwerpen


Exki (De Keyserlei 20): een bodem van speculaas,  extreem luchtige kwarkmix met een vleugje citroen. Geen decoraties. Per portie: 4,20 inclusief koffie of thee.

Heimische Bakery (Terliststraat 1): een heel zwaar stuk cheesecake met een dichte structuur. Een klein stukje is voldoende want deze koosjere cheesecake ligt op de maag als een baksteen. En daar houd ik van! De bodem is eenvoudig koekdeeg, en de vulling heeft niet veel meer smaak dan gebakken kwark. Zonder enige toevoeging. De cheesecake wordt bewaard in de etalage van de bakkerswinkel, midden in de Joodse wijk van Antwerpen. Je zegt hoeveel porties je wilt en je betaalt voor het gewicht wat afgesneden wordt. Mijn stukje was bescheiden, en kostte 3,50 euro.


Wordt vervolgd, bij een volgend bezoek aan A'pen.

Bezoek aan Oradour

De weg van ons vakantieadres naar huis is wel 1200 kilometer lang. Daarom proberen we de reis handig te plannen. We vertrokken op een zondagochtend. Op zondag is er geen vrachtverkeer. Ook vandaag, op 15 augustus is het rustig op de weg. Het is Maria Hemelvaart en de Fransen hebben een vrije dag. Dus opnieuw geen vrachtwagens op de weg.

We proberen om onderweg leuke of interessante stopplaatsen te vinden. Onlangs las ik over het dorpje Oradour, dat vlakbij Limoges ligt. In Oradour is door de Duitse bezetter flink huisgehouden in juni 1944. Het was waarschijnlijk een vergeldingsactie wegens het opblazen van een spoorbrug.  Het hele dorp werd vernietigd en de bevolking vermoord. Heel indrukwekkende getuigenissen zijn bewaard gebleven van het handjevol mensen dat deze ramp heeft overleefd. We besluiten om er te gaan kijken.
Een overweldigend beeld van een vernietigd dorp. Onder de grond konden we allerlei voorwerpen bekijken in het Huis der Gedachtenis: sleutels, zakmessen, speelgoed, een kinderwagen, inktpotjes van de schoolkinderen, scharen van de naaisters...







Op de kerk waar de vrouwen, moeders en kinderen zijn verbrand, staat:
Qu' ils reposent en paix car ils sont vivants dans l'éternité. 

maandag 11 augustus 2014

Kerkhof van Aston, Ariège, Pyreneeën

Iedere vakantie bezoek ik wel een aantal begraafplaatsen. Als kind deed ik dat al. In het algemeen kun je zeggen dat begraafplaatsen persoonlijker worden naar mate je zuidelijker komt in Europa. Op onze Nederlandse kerkhoven bestaat een graf uit een steen met wat planten ervoor. Soms een kaarsje of een verregend knuffelbeertje. In het zuiden van Frankrijk en in Italië zijn graven soms boven de grond vanwege de rotsachtige bodem. Vaak is een graf bestemd voor een hele familie. Mooi vind ik dat. Maar... hoor je dan bij je ouders en grootouders of bij de familie van je echtgenoot? Of begin je een eigen familiegraf zodra je een eigen gezin gesticht hebt?


Wat je in Nederland veel minder ziet zijn de foto's. Soms op de grafsteen en soms losstaand. De foto's lijken
wel gemaakt van porselein. Zo is een graf veel minder anoniem. 



Erg mooi vind ik de versieringen van porselein. Meestal zijn het bloemen en is een deel ervan afgebroken. 

Op een begraafplaats kun je leren over de geschiedenis van de inwoners van een dorp. Kinderen die jong zijn overleden, jonge mannen die in 1918 naar de hel in Noord-Frankrijk gestuurd zijn maar niet meer teruggekomen. Oude vrouwen die hun echtgenoot 40 jaar hebben overleefd. Verzetsstrijders die worden herinnerd door hun kameraden. Gedeporteerden die slechts een plaquette hebben. De oorlogen laten hun sporen na.

donderdag 7 augustus 2014

Hoe laat is het?

Een van mijn grootste ergernissen is dat ik de klok hoor slaan, maar toch niet weet hoe laat het is. Als de klok één keer slaat, is het dan ook 1 uur, of misschien half 1 of half 2? Of half 3? Vooral 's nachts kan ik me daar aan storen. Ben ik de enige die daar last van heeft?

Kind vol vertrouwen

Hij heeft nog nauwelijks een woord Frans geleerd. Dat komt allemaal nog. Toch stuur ik hem het restaurant in om de rekening voor ons te betalen. Hij pakt het geld aan, aarzelt geen moment en loopt naar binnen. Hij kijkt om zich heen want hij weet niet goed waar hij moet zijn. Hij glimlacht naar de man achter de bar. Die spreekt hem aan maar hij verstaat de man niet. Vol vertrouwen kijkt hij op naar de man en glimlacht weer. Hij legt het geld op de bar en ontvangt wisselgeld. Er wordt hem gevraagd of het gesmaakt heeft maar hij begrijpt de vraag niet. "Merci. Au revoir", zegt hij met zijn mooie lach en loopt weer naar ons toe. Met vertrouwen. Want hij redt zich wel, ook komend jaar in de brugklas.

vrijdag 1 augustus 2014

Welkom nieuw gezin

Vandaag had ik een klusje bij de bank. Terwijl ik geholpen werd, kwam er een gezin binnen. Grote man, klein vrouwtje met een mooie glimlach en een fleurige hoofddoek, twee donkere kindjes. Ik hoorde iemand zeggen dat ze nog maar net in Nederland wonen. Ze waren vanuit Syrië hierheen gekomen.

Dappere mensen. Wat zouden ze meegemaakt hebben? Hoe zouden ze heten? Wie hebben ze achtergelaten? Wat zijn hun plannen en dromen voor de toekomst? Ik zit vol vragen en denk aan de veiligheid van mijn eigen gezin en aan hoe rijk ik ben.

Ik loop de bank uit en fiets naar een boekhandel vlakbij. Ik denk aan de twee kinderen en koop het boekje Nijntje op de fiets. Snel race ik terug naar de bank. Ze zijn er nog! Ik voel me ineens onzeker en verlegen. De Syrische vrouw verstaat me niet. Ik geef haar het cadeautje. Ze kijkt me ongelovig aan maar ze begrijpt me wel. Ze pakt het uit en laat het zien aan de kinderen. Wat kijken ze blij! Hun eerste Nederlandse boekje. De vrouw omhelst me. Met tranen in mijn ogen zeg ik: welkom.

donderdag 31 juli 2014

Pancakes & Pasta in Vlissingen

De kermis is weer voorbij, dus kunnen wij weer terecht in Vlissingen om wat te eten. Het is een warme zomerdag en we strijken neer op het terras van Pancakes & Pasta aan het Bellamypark. Oei wat zijn de turquoise kussens op de stoelen smerig. En de tafel ook. We aarzelen of we verhuizen naar de buren, naar café-restaurant Soif. De kaart voor het diner is beperkt. We hopen dat ze uitblinken in de paar dingen die ze aanbieden. We bestellen een maaltijdsalade met kip en Parmezaanse kaas en een Varkenshaassaté met friet en salade. We worden gewaarschuwd dat het wel even kan duren. Er zijn 12 tafeltjes voor ons.... We zien echter niemand om ons heen eten, en druk is het zeker niet. Zou de kok weggelopen zijn?









En toch werden onze maaltijden al snel gebracht Door een wat horkerige medewerker. Hij gooide extra peper en zout potjes op ons tafeltje maar wist niet waarom. 

De saté was eenvoudig maar prima. De salade was goed gevuld met blokjes ham en een soort farmersalade van de groothandel, in repen gesneden augurken uit het zuur en wat verdwaalde plakjes ei. Weinig spectaculair,  geen maaltijd om voor naar Vlissingen te rijden. Als toetje nemen we een bolletje ijs, waarvoor we apart moeten afrekenen.

De toiletten zijn netjes en er hangt een mooie illustratie op de toiletdeur (zie ook de menukaart). 

Tips voor eigenaren Bed and Breakfast

Toen ik op zoek was naar manieren waarop ik mijn B&B gasten nog meer kon verwennen, kwam ik op internet weinig (gratis) informatie tegen. Zouden mensen hun geheimen op dat punt niet willen delen? Dus vooruit, hier zijn mijn ideeën om het verblijf van je gasten aangenamer te maken.

Tips bij aankomst:

- Stuur een of twee dagen van te voren nog even een kort berichtje met het adres en eventueel een routebeschrijving en heet je gasten alvast welkom.

- Steek voor de gasten arriveren een geurkaarsje aan, zorg voor sfeerverlichting en een aangename temperatuur.

- Een hartelijk welkom als de gasten arriveren spreekt voor zich.

- Laat de kamer(s) zien en toon de badkamer.

- Bied je gasten wat te drinken aan.

- Stel je gasten een aantal vragen over het ontbijt:
1. Hoe laat willen ze ontbijten?
2. Wat drinken ze bij het ontbijt?
3. Believen ze een eitje, zo ja, gebakken of gekookt?


Tips voor de gastenkamer:

- Zorg voor de mogelijkheid om koffie en thee te zetten op de kamer.

- Hang voor iedere gast een schone badjas klaar en zorg voor hotelslippers.

- Een schaaltje met snoepjes of chocola mag niet ontbreken.

- Schrijf de inloggegevens voor wifi in het gastenboek als dat op de kamer ligt.

- Zorg voor een map met folders van bezienswaardigheden in de buurt en informatie over markten, restaurants en actuele evenementen.

- Leg wat tijdschriften neer die voor jouw gasten interessant kunnen zijn.

- Decoreer de kamer met een klein boeketje bloemen. Niet overdreven, maar slechts om aan te geven dat er zorg is besteed aan de ontvangst van de gasten.

- Leg per gast een douchelaken, handdoek en washandje neer in de badkamer. Niet op de kamer, want een gast kan ze dan vergeten als hij of zij gaat douchen.

- Plaats een wekker(radio) op het nachtkastje.

- Sommige gasten vinden het leuk om een spelletje te doen, zoals Yahtzee of Uno.

- Zet in de badkamer een mooie schaal neer met toiletbenodigdheden: miniverpakkingen shampoo, conditioner, doucheschuim, tandpasta, een tandenborstel, zeepjes, enzovoorts.

- Het bed is natuurlijk opgemaakt, maar leg extra (dikkere of dunnere) kussens klaar bijvoorbeeld in de linnenkast.

- Zorg voor opbergruimte en de mogelijkheid om kleding uit te hangen.


Tips bij het ontbijt:

- Zorg ook hier voor een kaarsje en een bloemetje op tafel.

- Zet een locale specialiteit op tafel. Bij ons is dat een bolus, die ik presenteer onder een glazen stolp. Als ik geen bolussen heb, zorg ik voor wat plakjes zelfgebakken citroencake.

- Haal lekkere boter en kaas bij een zuivelboerderij.

- Bak een halfuurtje van te voren broodjes af.

- Zet een thermoskan met koffie neer of gebruik een theelichtje voor de theepot. Zo kunnen de gasten lang van het ontbijt genieten.

- Maak een schaaltje fruitsalade.

- Besteed zorg aan het dekken van de tafel, het servies en de servetten.

- Zet geen potten op tafel maar gebruik schaaltjes en een botervlootje.

- Pers wat sinaasappels uit of koop een fles lekker sap.

- Ga tijdens het ontbijt na of alles naar wens is.

- Als zoet beleg bied ik twee soorten zelfgemaakte jam aan en een schaaltje hagelslag.


Overige tips:

- Uit ervaring weet ik dat het beter is om een aanbetaling te vragen van bijvoorbeeld 20 euro per gast. Om dat in de praktijk ook echt te doen, vind ik een moeilijk puntje!

- Geef op de website duidelijk aan wat de aankomst- en vertrektijden zijn en wat het tijdstip van ontbijt is.

- Wees vriendelijk, flexibel en gastvrij, maar stel ook grenzen. Gisteren liep hier een gast met nogal zanderige paardrijlaarzen de trap op en af...

Wie heeft er aanvullingen? Hoe zou je zelf willen worden ontvangen in een B&B?

Het bidet deel 2 - hoe gebruik ik hem?

Use a Bidet Step 4.jpg


Mijn vorige blog was voor een aantal lezers aanleiding om mij te vragen: maar hoe gebruik je nou zo'n bidet? Jammer dat ik niet meer in Frankrijk ben. Dan had ik het gebruik van het bidet kunnen demonstreren en hier wat foto's kunnen plaatsen. ;-))

Een aantal keuzes:
1. Je gaat met je gezicht naar de kraan zitten, of andersom, dus net zoals je op het toilet zit.
2. Je hebt van te voren water in het bidet laten lopen zodat je een badje hebt, of je zet de kraan pas aan als je erop zit.
3. Je wast je onderkant met de hand (en een wasgel van bijvoorbeeld Lactacyd) of je weekt je billen door ze in het water te hangen.
4. Pak een handdoek, droog de boel af.

dinsdag 22 juli 2014

Ode aan het bidet

Wat zou ik graag poëtisch willen schrijven over een voor Zuid-Europeanen alledaags voorwerp als het bidet. Hoe is het mogelijk dat wij Noord-Europeanen ons weten te redden zonder dit meest hygiënische attribuut in de badkamer? Zonder in al te intieme details te willen treden, kan ik melden dat het bidet me schoon houdt als ik ongesteld ben, na toiletbezoek en na andere activiteiten. Als we binnen afzienbare tijd kiezen voor een nieuwe badkamer, zal die zeker voorzien zijn van een bidet. Ik zou niet weten waarom ik me die eenvoudige luxe nog langer zal ontzeggen.

maandag 14 juli 2014

Eindelijk vakantie... maar...

Het is zover, op een enkel los eindje na heb ik alles goed kunnen afronden op mijn werk. Dat laatste losse eindje wordt morgen opgelost. Vandaag was ik een dagje alleen. Een dag vol onrust. Toch maar vroeg uit bed gekomen, anders is het zo ongezellig voor mijn lief die wel naar zijn werk moest. Zes Franse films heb ik gedownload, voor als ik me zou gaan vervelen. Gelukkig is het weer na een week regen nu prachtig! Toen alles in huis was gedaan, ben ik aan de moestuin begonnen. Met de verkeerde schoenen aan, dus door de natte grond lopen ging niet. Alles maar voor korte duur, want ik kon mijn draai niet vinden. Even zitten lezen buiten, maar dat beviel ook niet. Film kijken is zonde van het mooie weer. Naar de stad gefietst voor de broodnodige beweging. Mijn eigen fiets is in reparatie dus ik heb de fiets van mijn oudste gepakt. En dat fietste niet fijn, vooral niet met een jurk aan. Geen zin om collega's tegen te komen, maar die zijn vast allemaal al met vakantie. In de bibliotheek was niets van mijn gading. In de boekhandel vond ik alles te duur. Bij de boekenstunter vond ik wel wat te lezen voor in de vakantie. Mijn plekje bij mijn koffiehuis was bezet, en de koffie smaakte te scherp. In de krant ging het alleen over voetbal. En Duitsland heeft gewonnen, lekker dan. Toen kwam er een bericht van mijn werk. Ze boden aan wat ik al lang graag wil. Maar nu ik voor de keus sta, brengt het ook veel twijfel. Valt het wel te combineren met de zorg voor mijn kinderen? Kijken mijn collega's me niet scheef aan? Naar huis gereden met tegenwind. Ik kon niet langs bij mijn lief op kantoor, want die was in vergadering. Jammer want ik moest naar de wc. Thuis toch film gekeken, niet slecht, en (te) veel gesnoept.

Best moeilijk, ont-stressen, ont-scholen, ont-werken.

vrijdag 4 juli 2014

Rommelmarkt Nisse 2014

Rondom onze mooie kerk op het dorpsplein wordt ook dit jaar weer een grote rommelmarkt gehouden. De opbrengst is ook deze veertigste keer naar het onderhoud van de kerk. Een jaar lang worden allerlei spullen opgeslagen in de kerk. Onvermoeibaar zijn vele vrijwilligers al tijden bezig om de "rommel" te sorteren en klaar te zetten. Als je door deze inzet een plekje in de hemel zou kunnen verdienen, zou dat voor onze buurman Piet van Westen zijn. Om 13 uur start de verkoop en worden de kopers toegelaten. 



zaterdag 21 juni 2014

Blender Rotterdam

Hoewel de bon van Groupon al even verlopen is, lukt het ons toch om na de aangegeven datum zeer gastvrij en hartelijk ontvangen te worden bij restaurant Blender in Rotterdam (Schiedamse Vest).

Voorgerecht
Oosters gekruide zalmsalade met kerrieschuim met avocado en macadamianoot, gegarneerd met krokant gebakken zeewier.



Hoofdgerecht
Twee soorten rundvlees,  langzaam gegaard met kalfsjus en pompoen met huisgemaakte friet.



Nagerecht
Huisgemaakte brownie met mango-vanille compote en yoghurtijs en gecrunchte pistaches. En van die knetterdingetjes.






Cucina da Bruno, Laren

Authentiek Italiaanse traiteur gerechtjes. Voor ons werd speciaal uit hun restaurant aan de overkant een heerlijk zoete en zachte tiramisu gehaald voor bij de koffie. 
Leuk om je op het terrasje voor de zaak te verbazen over de bewoners van het Gooise reservaat. 
Ze hebben meer verstand van lekker eten dan van toiletten. Er was geen toiletpapier, geen lichtknopje en geen handdoekje. 

Benjamins bloemen






Echte erwtjes

dinsdag 17 juni 2014

England

 
 
Fijne bed and breakfast vlakbij Sissinghurst: Godwin House (godwinhouse.co.uk). Een aanrader! 

 
Leeds Castle
 
 
Good old John Steed
 
Cathedral in Canterbury
 
God save the Queen