vrijdag 20 december 2013

Liefdesverklaring

Mijn kleine jongen zat vanmiddag naast me in de auto. We waren naar zwemles geweest. Net als naar muziekles op woensdag doen we zulke dingen altijd met z'n tweeën. Als ik in de auto van mijn lief rijd, een automaat, pakt mijn jongste mijn hand en houd die vast, terwijl hij duimt. Alleen aan het eind van de dag, als hij moe is. Plotseling zei hij: "Ik ben gelukkig dat ik geboren ben." En hij voegde toe: "En ik ben blij dat ik er goed uitgekomen ben!". We hadden namelijk net een gehandicapte jongen gezien. Ik probeerde hem wat te leren over dankbaarheid voor de dingen die soms zo vanzelfsprekend zijn. Tenslotte zei hij: "En ik ben heel blij dat jij mijn moeder bent en niet iemand anders." Tranen in mijn ogen! Wat zal ik hem missen, nu hij weer voor een paar nachtjes bij zijn vader is.

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten