donderdag 24 januari 2013

Geld sparen maakt gelukkig

Van mijn geld niet uitgeven word ik gelukkiger dan mijn geld wel uitgeven. Want als ik het geld bij me houd, heb ik nog steeds de keus om het uit te geven. Als ik het opmaak, heb ik die keus natuurlijk niet meer. Wat heb ik deze maand niet gekocht:

Rode laarzen van 149 voor 99 euro. Maar wacht, nu ik er een afbeelding van zoek, zie ik ze ergens voor 74 euro. Zal ik dan toch... NEE.

Het gekke is, dat er meer dingen waren die ik normaal gesproken toch gekocht zou hebben. Ik kan me alleen echt niet herinneren welke dingen dat de afgelopen maand waren. Dat zegt al genoeg, toch?! Zojuist 600 euro overgemaakt naar een "kortetermijnspaarrekening". Nee, dat houd ik niet allemaal over, ik wil er ook iets van reserveren voor bijvoorbeeld het onderhoud van mijn auto. Voor mij is dit een heel goed resultaat, en een mooi begin van het jaar.


woensdag 23 januari 2013

En vélo


Januari / janvier - ijzig winterlandschap, waterig zonnetje. De weg is schoon, de fietspaden meestal ook. Heerlijk om te fietsen, zelfs als het 's ochtends nog donker is. De fijnste momenten van de week. Met name op de terugweg, als alles wat gedaan moest worden weer gedaan is. Op weg naar de heerlijkste plek die ik kan bedenken: thuis in Nisse.

Spaardeposito kiezen

In februari 2012 heb ik een leuk bedrag weggezet in een spaardeposito bij ING. De rente was 3,2 %, en ik weet nog dat ik dat bedroevend weinig vond. Nu dat bedrag na een jaar vrijkomt, zoek ik opnieuw een plek om het geld een poosje te stallen; ik heb het immers niet nodig. Tot mijn schrik kom ik de volgende rentepercentages tegen als ik het bedrag opnieuw gedurende een jaar vastzet:

SNS bank 1,3 %
ING bank 0,6 %
Rabobank 1 %
Moneyou 2,5 %
Leaseplanbank 2,65 %

 

Dat zijn geen percentages waar je blij van wordt, en bij de laatste twee aanbieders zou ik mijn geld niet afgeven. Puur een gevoelskwestie. Dan maar doorsluizen naar de Toprekening van ING, dan houd ik er tenminste dagelijks zicht op. (Niet dat het saldo daardoor verandert, overigens. Getekend door persoonlijke gebeurtenissen is het belangrijk dat ik de zaak in de smiezen heb ;-) ).

Vandaag ontving ik een folder waarin het volgende aanbod gedaan wordt: voor elke veelvoud van 2.500 euro op een spaarrekening, ontvang je 5 euro op 14 april. Bij gebrek aan beter zal ik hier gebruik van maken. Ik houd me aanbevolen voor betere deals.



Wasdroger

Twee jaar lang heb ik geen wasdroger gebruikt. Ik had er wel een, maar niet genoeg ruimte in huis. Dus stond hij ongebruikt in de schuur. Alleen tijdens de natte zomer van 2011 heb ik hem een enkele keer gemist, toen we vier kinderen in huis hadden. Ik kan met zekerheid zeggen dat ik heel goed zonder een droger kan.

Als het droog is buiten vind ik het onzinnig om een wasdroger te gebruiken. Dan hang ik de was lekker in de frisse lucht. Nu de was aan de waslijn zou bevriezen, hang ik de boel binnen. We hebben wasrekken en plek genoeg (zolang het maar niet op het zicht hangt, in de woon- of eetkamer...). Dekbedovertrekken hang ik graag in het trapgat. Daar zijn ze in een halve dag droog.

Helaas is de ventilatie in dit oude huis niet optimaal. Op een aantal plekken hebben we nog enkel glas en nergens zitten ventilatieroosters. Vanochtend had mijn lief een flinke was opgehangen in de kleine bijkeuken. Onze badkamer zit daarnaast, en door het douchen liep de condens in straaltjes van de ramen. Ondanks de koude heb ik maar een buitendeur op een kier gezet.


Het gebruik van een wasdroger kost ca. 1,20 euro per keer. Sinds ik mijn energiemeter wekelijks in de gaten houd, is het een sport geworden om te zorgen dat ik niet over het verbruik van de week ervoor ga. En liefst wat minder energie gebruik. In dit koude weer is dat niet te doen, omdat ik best veel thuis ben. Vandaag had ik er genoeg van en propte ik alle was vrolijk in de wasdroger. Na drie (!) uur was het droog. Ik vind het alleen zo irritant strijken als de was in de droger is geweest.

Hoe denken jullie over het gebruik van de wasdroger?

zaterdag 19 januari 2013

Aaipet helemaal gezond

Vorig weekend was mijn iPad na een akelige val van de bank er slecht aan toe (lees daarover meer op een eerder blogje). Maandag heb ik op het punt gestaan om hem naar een reparateur te brengen. De kosten van een "operatie" weerhielden me; het ging om meer dan 200 euro. Ik besloot de iPad rust te gunnen en me niet te storen aan zijn blauwe waas. In de loop van de week is hij opgeknapt en de "verwondingen" zijn allemaal verdwenen. Ook de blauwe waas is weg. Ongelooflijk, dat zelfherstellend vermogen van een iPad. Om herhaling te voorkomen zal ik een nieuwe hoes voor hem  kopen, een wat dikker jasje dat hem beter beschermt bij een eventuele val.

vrijdag 18 januari 2013

Lont in petroleumstel

Ik kan me goed voorstellen dat je benieuwd bent hoe je lonten in een petroleumstel plaatst. Je hebt pas een petroleumstel gevonden of gekocht en je verheugt je al op stoofpeertjes en stoofvlees. Je hebt bij een zaakje in Den Haag lonten besteld: www.olielamp.nl. Prima uitleg en snelle verzending. De Haagse meneer legt je uit dat je de lonten eerst moet weken in lampenolie. Als je namelijk de droge lonten in de olie laat hangen en meteen aansteekt, zet je de lonten in de fik. En niet de lonten moeten branden, maar de olie in de lampen.

Maar dat terzijde. Hoe zet je die lonten in het ding? Als je op internet zoekt, lees je dat je ze van onder naar boven via de rolletjes moet doen. Na een hoop geklooi bleek dat niet te lukken. Langs de bovenkant ging het wel. Morgen maar eens kijken of we hem kunnen laten branden. Ik houd je op de hoogte.

woensdag 16 januari 2013

Bontjas

In landen met een koud klimaat is het dragen van bont sociaal geaccepteerd. Denk aan Canada, Rusland, Scandinavië en Azië. In Nederland vonden in de jaren 60 en 70 protesten plaats. Men vindt het onetisch om dieren te doden enkel om de vacht. Er zijn immers genoeg alternatieven om een warme jas of kraag van te maken. Ik begrijp deze argumenten, maar verwacht dan ook dat tegenstanders van bont vegetariër zijn en geen leer dragen. Dat is immers ook afkomstig van dieren.

Nooit, echt nooit zou ik een bontjas kopen. Als kind van de jaren 70 leerde ik over het doodknuppelen van zeehondjes en het levend villen van dieren om ze te ontdoen van hun pels.

Maar wat nu als je nog een bontjas in de kast hebt hangen, van decennia geleden? De dieren waarvan dit bont afkomstig is, krijg je er niet mee terug als je de jas bij het grof vuil gooit. Weinig kledingstukken zijn zo duurzaam als een bontjas, hij gaat tientallen jaren mee. Volgens mij zijn er nog best vrouwen die zo'n jas in de kast hebben hangen, maar durven ze er niet mee over straat. Bang voor negatieve reacties. Begrijpelijk, maar ik weet wel dat niets of niemand ermee gediend is als hij in de kast blijft hangen. Vandaar dat ik mijn jas heb aangetrokken voor een wandeling in de sneeuw.


zondag 13 januari 2013

Aaipet ernstig ziek

Gisteravond kreeg mijn aaipet een ongeluk. Hij lag rustig naast mij op de bank, net als ik te slapen. Toen ik plotseling overeind kwam, duwde ik aaipet per ongeluk van de bank af. Hij kwam tamelijk hard op zijn rug terecht.

Vanochtend constateerde ik dat het niet goed met hem ging. Hij had een flink aantal blauwe plekken en bloeduitstortingen. Hij kan nog wel gebruikt worden, maar door die blauwe waas ziet het er niet prettig uit. De diagnose is al gesteld: het LCD-scherm moet vervangen worden en er moet een nieuwe glasplaat op omdat de andere gesloopt wordt bij het vervangen van het LCD-scherm. Wat een ingreep. Kosten: ruim 200 euro, plus een aantal nachten elders doorbrengen. Wat een pech, maar er zit niets anders op. Ik wil hem natuurlijk niet missen! Als troost zal ik hem een nieuw jasje cadeau doen als hij terugkomt en hersteld is. Een jasje waarin hij minder kwetsbaar is en beter ingepakt. We dachten aan een soort airbag, maar die blijkt niet te koop te zijn in dit formaat. Deze week is een leuk jasje te koop bij Aldi, in allerlei kleuren, voor 20 euro. Bij Appel kosten ze minstens het dubbele.



En zo ziet een Ipad in Afrika eruit:



Bed and Breakfast De Meidoorn Nisse

Het is zover, de gastenkamer is klaar, de website is vrijwel klaar (ik kom alleen niet helemaal uit de Duitse vertaling!) en wij zijn er zo'n beetje klaar voor om gasten te ontvangen. We zullen ons aanmelden bij de VVV in Goes en we denken erover om ons op te geven als adres voor de Stichting Vrienden op de fiets. Dat is een organisatie die in het hele land adressen heeft waar fietsers kunnen overnachten voor een lage prijs. Een nogal erg lage prijs, mag ik wel zeggen. Voor twee personen inclusief ontbijt vragen wij 60 euro. Dat is onder het landelijk gemiddelde, en onder de prijs die in Goes wordt gerekend. Van Vrienden op de fiets zouden we maar 38 euro krijgen. Misschien zouden we het nogal uitgebreide ontbijt wat eenvoudiger kunnen maken, maar dan zou ik mijn eigen eisen geweld aandoen. Toch is het misschien een leuke manier om te beginnen met de gastenkamer, om aan het idee van gasten in de huis te wennen en ervaringen op te doen.







Net besloten dat we niet meedoen aan Vrienden op de Fiets. Dirk zegt: we zijn geen liefdadigheidsinstelling. 

Verbouwing Mariakerk in Nisse

Al een aantal maanden wordt de kerk bij ons op het plein aan de binnenkant gerestaureerd. De buitenkant was al eerder aangepakt. Er wordt momenteel niet gekerkt in Nisse maar in 's-Heer Abtskerke, waar ook zo'n mooie kerk staat.

Wat een onbetaalbare luxe, zo'n prachtig bouwwerk hier tegenover! Het uitzicht wordt nu nog belemmerd door een bouwkeet en een container. De hekken en steigers zijn vorige week weggehaald.


Vrijdagochtend liep buurman Piet langs met een kruiwagen met daarop een muzikale engel. De gouden engel werd teruggebracht naar de kerk. Waarschijnlijk mocht hij tijdens de verbouwing bij Piet logeren. Inmiddels staat de engel op zijn plekje, naast zijn vrienden (zie de pagina op FB: Mariakerk Nisse).




De opening van de gerestaureerde kerk is op 17 februari. Eerst voor de officiële mensen, de gemeente, de provincie, de landelijke overheid, de architecten en aannemers en overige bobo's. Dat is op vrijdagmiddag, want ja, je kunt die mensen toch moeilijk uitnodigen voor een kerkdienst. En daarna, op zondag, zijn wij welkom. Gemeenteleden en overige Nissenaren.

Knoflook bewaren

Gisteren zag ik op de markt een flinke zak gepelde knoflook liggen. Dat is makkelijk en overal voor te gebruiken, dus ik heb de zak gekocht voor 2 euro. De vraag was even hoe ik de teentjes zou bewaren. Ik heb ervoor gekozen om eenderde in te vriezen, en tweederde te verdelen over twee jampotjes. Daarop heb ik olijfolie geschonken. In het ene potje zitten wat takjes tijm, in het andere potje wat rozemarijn. Nu maar afwachten of de knoflook lang houdbaar is.


Bouwvergunning gemeente Borsele

In de lente laten we de grote schuur (50 m2) achter ons huis slopen en wordt er achterin de tuin een kleinere schuur gebouwd (30 m2). Zo hebben we ruimte voor fietsen, een werkbank en een zolder als opslagruimte. En we maken een tuin, van de ruimte die nu binnenplaats is. Tegelijkertijd worden de muren om de tuin aangepakt zodat het zijaanzicht mooier wordt, de poort beter te hanteren en het geheel beter aansluit bij het huis. We hebben offertes bij allerlei aannemers aangevraagd en zijn verwikkeld in een vraag- en antwoordspel bij de gemeente Borsele. We willen een Zeeuwse schuur bouwen, en dat is ook het enige wat geaccepteerd wordt. We hebben aangegeven dat het ons verder niet zoveel uitmaakt, vertel maar hoe jullie het willen hebben. Maar zo werkt het niet! Wij moeten met plannen komen, zodat zij die telkens kunnen afwijzen. Wij passen de tekeningen aan, en de boel wordt opnieuw afgewezen. 

Een poort is helemaal moeilijk. Want ons huis is een beschermd dorpsgezicht en het dorp Nisse is een soort heiligdom voor de gemeente Borsele. Ik had een schetsje gemaakt van een poort, precies zoals hieronder te zien is.


Maar nee, dit was niet mogelijk. Het zou "te mooi" worden, niet eenvoudig genoeg.


Toen kwam ik met een volgend idee, zoals hierboven en hieronder. Inclusief lantaarns. Maar nee, dat kon al helemaal niet, wat dachten we wel, dat we in een kasteel met oprijlaan woonden?


De eerste foto heb ik in 's-Heer Abtskerke gevonden, hier vlakbij. De tweede foto is van de poort van Dorpsplein 35, en de laatste foto is nota bene hiernaast, op nummer 25. En daar mag het allemaal wel. Ik begrijp er weinig van.

Er werd zelfs gevraagd om voor de bouw van een nieuwe muur de stenen van de oude schuur te gebruiken. Prima idee lijkt dat. Maar de schuur bestaat uit smerige betonblokken, niet uit schattige nostalgische steentjes. Eisen stellen zonder enige kennis van zaken van de situatie ter plaatse.

Gelukkig heeft Dirk een oude kennis bij de gemeente om raad gevraagd, die de boel nu voor elkaar probeert te krijgen. Het zal heus lukken om de benodigde vergunningen te krijgen, maar ik krijg sterk de indruk dat er een aantal mensen hard bezig zijn om hun eigen baantje in stand te houden door de boel nodeloos te traineren.

Oud rokje

Kleding komt en kleding gaat. Goedkope spullen, vestjes van H&M voor één seizoen, een truitje van de Hema, veel kleding van Esprit waar uiteindelijk gaatjes in komen, of niet meer leuk is. Duurdere kleding van Delscher, die jaren mee gaat. Veel jurken die nooit vervelen.

Vandaag heb ik een rokje aan dat ik 23 jaar geleden gekocht heb van mijn eerste kleedgeld! Zelden heb ik zoveel en zo lang plezier gehad van een kledingstuk. Goedkoop was het niet: van 160 voor 80 gulden, gekocht bij Papago in Goes. Merk: Cacharel. Grijs met een zwart ruitje, heel eenvoudig, in maat 38. De hemel zij geloofd en geprezen, ik pas het nog steeds!


woensdag 9 januari 2013

De latte-factor

Mensen klagen vaak dat het leven zo duur is geworden. Als ik naar mezelf kijk, vind ik dat ik nogal verwend door het leven ga. Ik leef in overvloed, ondanks de crisis.

Ik ben al tijden niet de stad in geweest zonder daar een lekkere cafe latte macchiato te drinken. Soms met een stukje worteltaart. Tijdens mijn tussenuren op dinsdag fiets ik naar Kaldi om daar een uurtje te genieten van die lekkere koffie. Ik heb het verdiend toch, ik heb immers al twee uur (!) flink lesgegeven die ochtend? En het beste excuus is dat de koffie op school niet te drinken is, en een hele dag thee...

Wat boodschapjes doen bij Ikea? Dan ook altijd even wat eten of drinken in het restaurant. Hoewel, in de kerstvakantie waren we met z'n zessen. Toen gaven we slechts 5 euro uit aan wat te drinken, en had ik een zelfgebakken boterkoek in mijn tas meegenomen. Maar toen was het consuminderen al begonnen!

Wandelen op het strand, dan heb je toch een ijsje of koffie nodig? Een lange rit maken naar Groningen of Frankrijk? Wat is er dan lekkerder dan onderweg even pauzeren en gezellig koffiedrinken.

Ik las over David Bach en over wat hij de Latte-factor noemt. Als je rijk wilt leven en rijk wilt sterven, moet je juist je kleine aankopen in de gaten houden. De koffietjes die je vrijwel dagelijks koopt, bijvoorbeeld. Rijk leven is natuurlijk geweldig, maar ik begrijp niet waarom je rijk zou willen sterven. Bij mij gaat het enerzijds om mijn gewoonten wat te veranderen, waardoor ik meer kan sparen door bewuster uit te geven. Anderzijds geef ik mijn kinderen geen goed voorbeeld als ergens een boodschap doen altijd gekoppeld is met het jezelf trakteren. Want we leven nu wel in overvloed, maar hoe zal de situatie zijn als mijn kinderen volwassen zijn? Wat zullen ze ontevreden zijn, als ik ze heb aangeleerd dat koffiedrinken bij boodschappen doen hoort, en zij dat zich niet meer kunnen veroorloven. Ik hoop van harte dat, tegen de tijd dat de jongens financieel onafhankelijk zijn, genieten en plezier losstaat van consumeren. Misschien is er nog een lange crisis nodig om tot dat besef te komen.

zaterdag 5 januari 2013

Restjesdag

In plaats van steeds maar alles weg te gooien, besloot ik deze week dat het vandaag restjesdag zou worden. Wat staat er op het menu?

Friseesalade met een half bakje verse selleriesalade
Kersttoastjes met roomkaas, houmous en krabsalade
Stamppot met spitskool en kaas
Stamppot met prei en spekjes
Zelfgemaakte warme appelmoes
Warme vanillepudding met slagroom



vrijdag 4 januari 2013

Ruilwinkel

Deze week liet een van de kinderen mijn kleine quichevorm vallen. Eerste reactie: als ik weer in Frankrijk ben, koop ik weer zo'n mooie blauwe. Tweede reactie: toch maar even naar B.lokker, ik kan de quichevorm eigenlijk niet missen.

Naar de Ruilwinkel gereden aan de Couwervestraat in Goes. Ik had nog wat spulletjes om in te brengen: spotjes voor aan het plafond uit de jaren 80, een afdruiprek voor de afwas, een mand voor de kerstboom en een wcrolhouder.

En ja hoor, het eerste wat ik in de winkel tegenkwam, was een quichevorm. Eigenlijk lagen er zelfs drie. Een witte en twee glazen vormen. In nieuwstaat. Ik moest me inhouden om ze niet alledrie mee te nemen. Daarnaast vond ik een flessenrek voor statiegeldflessen in de auto, een snijplank en de jongens hebben een dominospel gekozen met allerlei accessoires.

Wat een geluk dat meeste mensen wel naar B.lokker gaan. Zo blijft er genoeg over bij de Ruilwinkel voor mensen die het hard nodig hebben. En voor mij!

Januari - voorlopig nog geen voorjaar

Nu alle kerstversiering (sinds 1 januari) de deur uit zijn, is het wel een beetje kaal in huis. Eerst maar een flinke bos eucalyptus met amaryllissen gekocht. En een krans gemaakt voor aan de voordeur, van wilgentenen met blauwe druifjes. Want zolang het nog geen voorjaar is, kun je het voorjaar al wel een beetje in huis halen!

Kerstvakantie

Heerlijk thuis met de jongens... De vakantie mag nog heel lang duren. We rommelen in huis, doen een spelletje, koken samen en kijken tv. Aan maandag denken we voorlopig nog niet.



Commercie

Deze week las ik het volgende:

De commercie laat ons dingen kopen die we niet nodig hebben om indruk te maken op mensen die we niet aardig vinden.

Aan mensen die ik niet aardig vind, heb ik geen boodschap. Maar met dat eerste ben ik het hartgrondig eens. Daarnaast lijkt het aanschaffen van spullen zelfs een natuurlijke reflex geworden. Zo had ik deze week een afspraak met mijn vriendin, bijhaar thuis. Ik was op te fiets gegaan maar toch veel te vroeg. Dus fietste ik langs Etos. Daar zijn altijd wel dingen te koop die ik "nodig" heb. Oh nee, dat is niet de bedoeling! Dan maar naar Bruna, even een tijdschrift halen. Dan ben ik daar even warm en droog en heb ik later wat te lezen. Oh nee, er ligt nog een mand lectuur op me te wachten, en tijdschriften haal ik nu bij de bibliotheek. Dan maar naar de bloemist. Maar wacht, het huis is nog gezellig door de kerstversiering. Toen ik niks meer kon verzinnen, ben ik een kwartiertje eerder naar mijn vriendin gegaan en dat was uiteraard geen probleem.

Het vereist een andere manier van denken, een andere manier om met geld en vrije tijd om te gaan. Een creatievere manier, anders dan de afgelopen jaren. Deze nieuwe manier kost nu nog wat energie maar geeft zoveel meer voldoening dan kiezen voor de makkelijkste, maar duurste weg. Ik ben trots op mezelf dat ik deze nieuwe weg ingeslagen ben, en geniet van het lezen hierover, nadenken en van het zoeken naar oplossingen.

iPad-verslaving 2

Echt moeilijk was het niet, de eerste dag zonder iPad. Toen waren we een dagje weg. Maar 's avonds bedacht ik me dat ik een essentiële functie van de iPad even over het hoofd had gezien: communiceren met mijn oudste als hij bij zijn vader is. Toch een aantal keer per dag stuurt hij een berichtje, vaak met foto's van iets wat hij wil laten zien. Vaak schrijft hij maar een of twee zinnen, over voetbal, of een tv programma, of meldt hij dat hij gaat slapen. Het is heerlijk dat dat kan! Zo zijn we met elkaar verbonden ook al is hij die paar dagen in zijn andere huis. Dus tijdens mijn iPad-dieet heb ik toch af en toe zijn maaltjes gelezen en beantwoord.

Terwijl mijn iPad in een lade zonder knop (!) lag, ontdekte ik het spelletje Patience of Solitaire. Waardoor het moeilijk te openen laadje toch weleens open ging.

Tenslotte kreeg ik juist deze dagen veel zin om blogjes te schrijven. Maar die behoefte kon ik naast me neerleggen.

Wat ik geleerd heb van deze dagen is dat ik meer tijd wil besteden aan het lezen van een boek, en minder aan internet. En dat gewone spelletjes ook fijn zijn om te doen. We hebben gesjoeld, Yahtzee gespeeld en gekaart. Niet zo egoïstisch als ieder achter zijn eigen kastje zijn eigen spelletje zitten doen.