zaterdag 28 december 2013

Verbod op consumentenvuurwerk: graag!

Ze zijn blij dat ze met Oud en Nieuw bij hun vader zijn; ze kijken er al weken naar uit. Want daar mag wat vuurwerk gekocht worden. Niet enorm veel, want hun vader is verstandig en houdt ook niet van verspilling. Maar toch wel zoveel dat er een en ander kan worden afgestoken.

Ik zag EenVandaag van gisteren: http://gemi.st/AVRO_1622355
Elk jaar meer vuurwerkslachtoffers. Oogartsen willen een vuurwerkverbod. Ze zijn niet tegen vuurwerk, maar tegen het afsteken daarvan door particulieren. Ze pleiten voor een vuurwerkshow in elke gemeente op oudjaarsavond. Een grote meerderheid van de volwassenen wil van het consumentenvuurwerk af. En 40 % van de jongeren denkt er ook zo over. Helaas wil de politiek er niet aan. Het is immers "traditie". Naast letsel zijn er nog andere nadelen van vuurwerk afgestoken door jan en alleman. Het wordt een enorme bende op straat, te vroeg afgestoken vuurwerk, geluidsoverlast, onveilige situaties (fiets maar eens langs een groep jongeren die met vuurwerk bezig is...), verkeersongelukken en smogvorming. Leuk, zo'n traditie.

Het mag duidelijk zijn dat ik het moeilijk vind om de jongens te laten gaan. Natuurlijk hoop ik dat ze genieten van de dagen die ze met hun vader doorbrengen. Gelukkig zijn de jongens best verstandig. De middelste heeft voorlichting gehad over vuurwerk, gegeven door de gemeente. Toch zou ik willen dat het afsteken van vuurwerk door anderen gedaan zou worden.
http://youtu.be/zrb5xYmbG3w

donderdag 26 december 2013

Kerstknutselen

Op een blog las ik de volgende tekst:

Mommy's attitude matters more than the activities.
Have fun, and don't forget to smile.

De jongens wonen vier dagen per week bij ons en drie dagen bij hun vader. Zijn huis staat in het dorp naast dat van ons, op 3 kilometer. Op fietsafstand dus. De weken zijn altijd hetzelfde: op zondagochtend naar hier, op woensdagavond naar daar. Natuurlijk maak ik me soms zorgen over of ik genoeg tijd met ze door kan brengen. Mijn werk staat op een laag pitje als ze er zijn. Ik ben er altijd als ze van school komen. Mijn oudste zit op de school waar ik werk, dus we zien elkaar elke dag! Met mijn jongste ga ik om de vrijdag naar zwemles en op woensdag altijd een uurtje naar muziekles. Regelmatig ga ik op zaterdag kijken bij de voetbal. Ik besteed genoeg tijd aan het begeleiden van de kinderen met hun schoolwerk. En knuffelen doen we de hele dag door.

Maar toch... Lees ik wel genoeg voor? Doe ik genoeg spelletjes? Knutselen we wel genoeg? Leer ik ze genoeg?

Nu ik erover nadenk kan ik oprecht zeggen: ik geef ze al mijn liefde, alles wat ik in me heb. Mijn keuzes maak ik met het belang van de kinderen voorop. Dus ja, het is goed zo en het is genoeg zo. En voor de rest moet ik het loslaten...



Vakantieherinneringen bij het kerstdiner

Tijdens de zomervakantie in Frankrijk met z'n zessen schreven we heel regelmatig 's avonds op een briefje wat we die dag heel leuk hadden gevonden. De briefjes stopten we in een weckpot die ik daarvoor had meegenomen. Tussen de gangen van de kerstmaaltijd lazen we om beurten zo'n briefje voor. Op die manier kwamen de vakantieherinneringen vanzelf boven!

Samen een kerstdiner maken




Het was een vriend die met het volgende idee kwam: elk kind mag een onderdeel van het kerstdiner voor zijn of haar rekening nemen. Bij die vriend thuis worden er onder andere taco's gegeten. Wij hebben het wat klassieker gehouden. Liefdochter maakte als voorgerecht heerlijke wraps met roomkaas, gerookte kip, paprika, avocado en komkommer. Kleinste maakte decoraties bij het voorgerecht van Liefdochter. Mijn lief zou zorgen voor het hoofdgerecht. Hij vulde een kip met abrikozen, cranberries en amandelen, en bakte krieltjes en wortels in de oven mee. Oudste zoon stortte zich vol overgave op een trifle met kokos en chocola. Toen wij terugkwamen van een fietstocht stond het dessert klaar in de schaal die ik speciaal daarvoor gekocht had. Helaas brak de schaal toen ik heb aan de binnenkant probeerde schoon te poetsen met een keukenpapiertje. Mijn grote jongen stond beteuterd te kijken. Natuurlijk had ik een oplossing. Ik bouwde de schaal weer op, mijn lief omwikkelde hem met tape, en ik knoopte er een lint omheen. Mijn verdere inspanningen bleven beperkt die avond, waardoor deze tweede kerst stressloos en zeer gezellig was.


zondag 22 december 2013

Bezoek aan Ieper/Ypres

Op deze natte zondagmiddag zijn we weer eens lekker met z'n tweeën op pad geweest. Ik was al langer van plan om eens naar Ieper in Vlaanderen te gaan. Een stadje vol historie waar de Grande Guerre levend gehouden wordt. Elke avond van de week, weer of geen weer, wordt om 20 uur precies de Last Post gespeeld. Onder de Menenpoort, waar de namen van duizenden slachtoffers in gegraveerd staan. Symbool voor deze mannen uit allerlei landen is de klaproos (poppy, coqueliquot) die je in allerlei vormen in dit plaatsje tegenkomt.
Het was best een eindje rijden dus we hebben eerst lekker koffie gedronken. Daarna bekeken we de kleine kerstmarkt en de ijsbaan. Gelukkig is Ieper geen stad van grote winkelketens, maar van kleine speciaalzaken. We hebben ook nog even gekeken in de kathedraal. Een kaarsje gebrand bij Sint Antonius, echter zonder te weten wat hij voor ons (protestanten) kan betekenen...

Kerstmarkt in Gent

Op de terugweg van het zuiden van België besloten we om wat te eten in Gent. Bijna twee jaar geleden hebben we er een heerlijk weekend doorgebracht en we hebben de leuke straatjes en restaurants onthouden. We konden parkeren naast een grote gezellige kerstmarkt. Wat een schitterende gebouwen, honderden jaren oud en alles in kerstsfeer.
In een straatje vol restaurants kozen we voor Turks. Meestal neem ik lamsvlees en ook nu nam ik kofte. De bediening was erg vriendelijk, we hoefden niet lang te wachten en de prijzen waren best laag. Ik ben echt gek op die Turkse of Libanese rijst. Ik moet echt eens uitzoeken hoe dat zo lekker gemaakt wordt. Toen we wilden afrekenen,  kregen we een stukje baklava met walnoot en slagroom van het huis. Dirks tanden klapperden van al die suiker! 
Het is zo fijn om met z'n tweeën nieuwe dingen te zien en te ontdekken. Elke dag moeten we zo veel, zoveel zorgen, zoveel verzinnen en werken, met zoveel dingen en grote en kleine mensen en wensen rekening houden...Nu is het weer tijd voor samen, om ons te realiseren waarom we ook al weer samen zijn. Dat dreigen we door zorgen en zorgjes, en de dagelijkse dingen weleens te vergeten. Deze vakantie vieren we dat we samen zijn, maken we nieuwe herinneringen en genieten we van elkaar. (En gelukkig ook een week van de kinderen!)

vrijdag 20 december 2013

En route pour le lycée - décembre

Pas en vélo.
Les routes sont pleines de boue à cause de la récolte des betteraves à sucre. Tu vois le petit moulin de Nisse. Et ça glisse, car deux de nos enfants sont tombés cette semaine. L'un à continué son chemin au lycée, pendant au moins trois quarts d'heure. L'autre, moins consciencieuse, en a profiter de rentrer à la maison.

Een nieuwe kersttraditie

Vandaag leek het me een leuk idee om mijn jongste zoon zelf een kerstbal te laten uitkiezen in het tuincentrum. Ik legde hem uit dat we er dan ieder jaar eentje zouden kopen. Als hij dan een grote man was, kreeg hij ze allemaal mee zodat hij in zijn eigen huis een kerstboom kon versieren. We hadden een halfuurtje maar konden eigenlijk niets leuks vinden bij het tuincentrum. De meeste ballen waren per zes of meer verpakt, en dat was niet de bedoeling. We raceten nog even naar de Hema. Daar was niet veel kerstversiering meer over, maar het lukte ons om vlakbij te parkeren en 10 minuten later weer terug bij de auto te zijn. Hij koos een kerstvrouwtje in rood, zilver en wit. Omdat hij een stoer jongetje is, ziet hij er liever een kerstmannetje in. Nu ben ik niet erg gecharmeerd van kerstlieden, behalve van de Bijbelse, maar dit was toch een schattig exemplaar. Nu nog een mooi doosje maken waarin we elk jaar de aankopen kunnen bewaren.

Liefdesverklaring

Mijn kleine jongen zat vanmiddag naast me in de auto. We waren naar zwemles geweest. Net als naar muziekles op woensdag doen we zulke dingen altijd met z'n tweeën. Als ik in de auto van mijn lief rijd, een automaat, pakt mijn jongste mijn hand en houd die vast, terwijl hij duimt. Alleen aan het eind van de dag, als hij moe is. Plotseling zei hij: "Ik ben gelukkig dat ik geboren ben." En hij voegde toe: "En ik ben blij dat ik er goed uitgekomen ben!". We hadden namelijk net een gehandicapte jongen gezien. Ik probeerde hem wat te leren over dankbaarheid voor de dingen die soms zo vanzelfsprekend zijn. Tenslotte zei hij: "En ik ben heel blij dat jij mijn moeder bent en niet iemand anders." Tranen in mijn ogen! Wat zal ik hem missen, nu hij weer voor een paar nachtjes bij zijn vader is.

 

vrijdag 4 oktober 2013

woensdag 4 september 2013

Diner voor vrienden

Het menu van vanavond:

Soep van zomerprei met Zeeuwse mosterd

Salade uit de moestuin

Quiche van filodeeg met pompoen

Bosvruchtenijs met warme bramensaus

Koffie met browniecake

Pompoen te koop

We hebben ons assortiment van tassen, zeep, buxus en hortensia's uitgebreid met pompoenen!

zaterdag 24 augustus 2013

Principes

Hier liggen Jansen en zijn knechts
ze hadden gelijk, ze kwamen van rechts.

Als je zoals ik bent opgegroeid met een hele set principes, kan het later weleens lastig zijn om met mensen om te gaan die minder of andere principes hebben.

Mijn principes liggen met name op het gebied van hoe je met een ander omgaat, en hoe jongeren en ouderen met elkaar om zouden moeten gaan. Een paar voorbeelden.

Als je een ruimte binnenkomt waar mensen zijn, groet je ze en geef je ze eventueel een hand. Als je je voorstelt, kijk je iemand aan.
Mensen die ouder zijn dan jij, krijgen de beste plaatsen.
Als je ergens op bezoek bent of voor een gesprek, ga je pas zitten als je daartoe wordt uitgenodigd.
Jongeren mengen zich niet ongevraagd in een gesprek.
Gasten serveer je eerst, en ze krijgen het beste.
Je blijft u zeggen tot de persoon aangeeft dat je hem of haar mag tutoyeren.
Een jongere blijft niet zitten luisteren als zijn ouders visite hebben. (De ouders gaan toch ook niet in kamer van de jongere zitten als zijn vrienden er zijn?)
Als een ander aan het bellen is, blijf je niet luisteren.
Je maakt niet de post van een ander open. Je leest al helemaal geen kerstkaarten die niet aan jou geadresseerd zijn.
Zolang je thuis woont, zorg je ervoor dat je ouders geen last van je hebben als je uitgaat. Je komt zo vroeg thuis dat ze zich geen zorgen liggen te maken.

Nu ik dat zo opschrijf, lijkt het wel erg streng. Nee, jongeren zijn volgens deze principes niet gelijk aan ouderen. Het is een kwestie van respect dat jongeren aan ouderen dienen te betonen. En daardoor kunnen jongeren het respect van ouderen verdienen en ontstaan er mooie, bijzondere en leerzame relaties.

Ik heb me voorgenomen om mijn kinderen wel principes mee te geven, maar ook om ze te leren om flexibel te zijn in het leven. Want als je te star vasthoudt aan deze principes, heb je ongetwijfeld helemaal gelijk, maar kan dat gelijk het opbouwen van een relatie in de weg staan.

vrijdag 23 augustus 2013

Le simple plaisir de quelques fleurs

Quel bonheur, mon potager

To celebrate my new job

Sinds deze maand werk ik bij University College Roosevelt in Middelburg. Deze academische opleiding heeft de Universiteit Utrecht als moeder universiteit. De eisen en standards zijn erg hoog, zowel voor studenten als docenten. Docenten worden overigens aangesproken met Professor. De universiteit heeft namelijk een Amerikaanse opzet, waarbij dat gebruikelijk is. De voertaal is Engels, ook onder Nederlandstalige collega's, maar in mijn klas is het Frans.
Studenten volgen vier vakken van vier uur per week en worden geacht  voor elk vak 10 uur zelfstandig te werken. Dat komt op 56 uur per week!
Zowel gisteren als vandaag ben ik door collega's zo goed mogelijk bijgepraat en ingewerkt. Om even te ontspannen lunch ik op het terras van de Marokkaanse winkel Kantra. Ik drink natuurlijk muntthee en een een pastilla kip.

vrijdag 16 augustus 2013

Jong geleerd....

Prendre le petit déjeuner à la boulangerie.

Nieuw project: buxus

Vorige week hebben we de tuin bijna helemaal ingeplant. We hebben grote hortensia's gekocht, anemonen Honorine Joubert, een aantal vaste planten en kruiden en hele ladingen buxus. De contouren van de tuin worden gevormd door haagbeuk, taxus en Portugese laurier. Terwijl we bezig waren kregen we veel positieve reacties op de buxus. Dat wakkerde onze ondernemerszin aan!

Vandaag zijn we opnieuw naar onze buxus leverancier gereden om een auto vol te halen. Het zijn mooie sterke planten en we willen ze te koop aanbieden bij ons aan de Zuidweg.

Buxus voor een haag: 80 cent
Planten van ca. 45 cm: 3 euro
Buxusbollen: 6 euro

vrijdag 19 juli 2013

Rabarber-aardbeienjam

In Goes-zuid is een fijne goedkope groenten en fruitwinkel gekomen vorige week. Ze hebben op dinsdag een kraam op de markt maar daar moet je altijd zo lang wachten. Het is er erg druk. In de grote winkel was het lekker koel. Hoewel mijn fietstassen al vol zaten, nam ik drie bakken aardbeien, bananen, twee bundels rabarber en tomaatjes mee. Het kostte maar 7 euro. O ja, en nog wat Granny's.

Vanmiddag heb ik gelijk een flinke pan jam gekookt. Uiteindelijk heb ik 11 potten, een paar daarvan zijn om weg te geven. Volgend week in Frankrijk maak ik misschien ook wel jam, bijvoorbeeld van abrikozen. Ik neem in ieder geval een pakje geleisuiker mee en een houtenlepel. Je weet maar nooit!

zaterdag 13 juli 2013

Bijna thuis

Nog een paar minuten, dan zijn mijn jongens weer thuis! Twee weken zijn ze met hun vader op vakantie geweest en nu komen ze bij ons. De angst vooraf om ze te gaan missen was dit jaar groter dan het missen zelf. Andere jaren was dat anders. Gelukkig maar, blijkbaar kun je aan deze situatie een beetje wennen.

maandag 1 juli 2013

Oncomfortabel reizen

In het vliegtuig naar Napels zit ik tussen twee snurkende mannen. De ene is van mij, de andere is een stinkende Italiaan die in de vertrekhal schreeuwde gesprekken voerde met zijn mobiel.

In Napels gaan we met de roltrap naar het perron van de Circumvesuvianum, de treinen die in het gebied van de Vesivius rijden. Ik zie een man op de roltrap omhoog komen. Hij haalt zijn ding uit zijn broek. Getver. Het volgende moment pist hij de roltrap onder. Elke keer als ik naar de wc moet, vraag ik aan mijn lief: waar is de roltrap?

dinsdag 25 juni 2013

Moeder met eendjes



Het lastigste van co-ouderschap is volgens mij de vakantieperiode. Elk jaar weer zie ik er tegenop. Want dan duurt het twee weken voor ik de jongens weer zie.

Ik loop naar mijn jongste die in zijn bedje ligt te slapen. Het is de laatste nacht dat ze bij mij slapen. Morgen gaan ze naar hun vader en vertrekken ze naar Frankrijk. Gelukkig zie ik ze nog even de dag voor vertrek. Ik aai over zijn haartjes en rode wangen. Hij wordt groot, gaat al bijna naar groep 3. Ik wil hem bellen in de vakantie maar wil hem ook niet van zijn stuk brengen of verdrietig maken. Ze zullen het fijn hebben, ik heb vertrouwen in hun vader. Die zorgt ook goed voor hen. Maar als er wat gebeurt? En ziet hij het wel als een van de jongens zich niet fijn voelt? Let hij goed op de jongste die nog geen zwemdiploma heeft? Niet aan denken! Er kan ook wat gebeuren als ze bij mij zijn. Loslaten! Maar ze zijn nog te jong om los te laten...

Zelfs de moedereend die met haar kuikens steeds in onze tuin komt, kan die kleintjes niet altijd bij zich houden. Telkens rijdt er rakelings een auto langs.

Ik zit op de bank tussen mijn twee grote jongens. Tranen over mijn wangen. Bang om ze te missen. Ik mag ze hier niet mee belasten. iPad weg, mijn armen om hen heen.

zaterdag 22 juni 2013

Staartdeling

Leren kinderen op de basisschool nog hoe je het ene getal kunt delen door een ander getal? Ik denk het wel, maar niet meer zoals ik het op de lagere school heb geleerd: met een staartdeling. Misschien niet dagelijks, maar ik gebruik hem toch zeer regelmatig. Bijvoorbeeld als ik een cijfer van een leerling wil berekenen. De leerling in kwestie kijkt dan zijn of haar ogen uit als ik een blaadje pak en er zo'n staartdeling op tover. Ze vragen zich (soms hardop) af waarom ik niet gewoon de rekenmachine van mijn mobiel gebruik.  Het antwoord is dat ik houd van keersommen en staartdelingen op papier. Omdat je dan nog een beetje je hersens gebruikt. 

donderdag 20 juni 2013

Tomates farcies

Malgré quelques semaines d'attente, voici une de mes recettes pour les tomates farcies.

Tu as besoin de:

Toerisme in Nisse

Vanaf het net aangelegde terras kijk ik uit over de middeleeuwse wei met de fruitbomen. Ik zie de eeuwenoude entree van het voormalige Slot der Nisse. Het kan hier erg stil zijn. Soms hoor je een auto op de Drieweg, of iemand die in zijn tuin werkt, of een tractor die voorbij rijdt. Veel vogels. Mijn lief werkt zich in het zweet om al het puin uit de grond te halen. Kruiwagens vol stenen van oude fundamenten.

Je weet nooit hoe het leven loopt. Er gebeuren dingen die je nooit had verwacht, die je niet eens zou kunnen bedenken. En toch hoop ik dat mijn leven zich verder hier in Nisse mag afspelen, dat ik hier verder mag wortelen. Het is een klein plattelandsdorp, omringd door moderne landbouw maar vooral door weiden zoals ze er honderden jaren geleden ook uitzagen. Uniek door meidoorn en bloemdijken.

Dit lijkt wel een reclamefolder. Best handig, want vrijwel dagelijks stopt hier een bus met toeristen die het dorp bezoeken. Ze maken een wandeling, lopen over het Dorpsplein, kijken in de Mariakerk en drinken koffie bij Jikkemiene.

Nisse is echt geen ingeslapen dorp. De mensen zijn over het algemeen hartelijk en altijd bereid tot een praatje. Er is een muziekfestival, de Pastorale, concerten in de kerk, en een enorm grote rommelmarkt met wel 160 vrijwilligers. Helaas is het Schaapscheerdersfeest voorbij. Daar kwam ik als kind al en ook met mijn eigen kinderen ben ik er een aantal keren geweest.

Ik wil hier niet meer weg.

dinsdag 11 juni 2013

Frans op de MAVO



Op korte termijn zal op de mavo-afdeling van onze school geen Frans meer gegeven worden. Het wordt niet veel gekozen door de leerlingen dus de klassen zijn klein dus te duur. Andere argumenten ken ik niet, ik heb me juist verdiept in redenen waarom je wel Frans zou moeten aanbieden.








vrijdag 7 juni 2013

Winnaars en verliezers

Er is tegenwoordig nauwelijks nog een evenement te noemen dat niet verbonden is met kanker. Deze week werd gefietst op de Alpe d'Huez. Een aantal malen wordt deze berg opgereden om geld bijeen te brengen voor het KWF-fonds en eigen onderzoeksprogeamma's. De tocht wordt gemaakt door mensen die iemand hebben verloren aan kanker (wie niet?) of ex kankerpatiënten. Het motto is: opgeven is geen optie. Slaat dat op het fietsen of op het overleven van de ziekte? Deelnemers zullen er een goed gevoel bij krijgen, herdenken, krijgen veel aandacht van hun omgeving, uiten publiekelijk hun emoties, kiezen ervoor om onderdeel te zijn van een enorm mediacircus.

De avondvierdaagse waaraan mijn kinderen meededen was ook veranderd in een sponsorloop. Uiteraard ook weer om geld bij elkaar te brengen, voor Kika.

En vandaag wordt in Goes de Ride for the Roses gefietst. O nee pardon, de DELTA Ride for the Roses. Een hele groep collega's doet mee, ten bate van KWF. 

Ik las dat 40% van de bevolking kanker krijgt. Enerzijds goed dat er dan geld verzameld wordt voor onderzoek tegen deze rotziekte. (Waar is trouwens de overheid in dit verband?) Anderzijds voel ik ergernis en wat bitterheid omdat dit een verhaal is van helden, van winnaars van overlevers. Opgeven is immers geen optie. De mensen die overleden zijn aan kanker "hebben de strijd verloren", zijn dus de verliezers. Alsof je een keus hebt wanneer de ziekte je lichaam letterlijk sloopt en afbreekt. Niet dus.

Nieuws bij Kaldi

Een lekkere verrassing bij mijn koffietentje Kaldi, in Goes. Marco verkoopt nu handgemaakte bonbons. Vergelijkbaar met die van Leonidas, maar dan lekkerder. .. De eerste kreeg ik cadeau, om kennis te maken!

zaterdag 1 juni 2013

Een prachtig cadeau

Middelste zoon viert maandag zijn elfde verjaardag. Hij had uit voorzorg een paar lijstjes gemaakt met zijn wensen. Alleen...ik kon me er niet zo in vinden. Nog meer leuke boeken die hij in een dag uitleest, nog meer spelletjes voor de PS3, tegoed voor allerlei mogelijkheden op de PS3, voetbal spulletjes die hij toch wel krijgt.

Daarbij komt dat ik hem graag een cadeau wil geven waar hij echt door verrast zal zijn. Ik koos voor een rubberboot met buitenboordmotor. Wel een enorm cadeau maar ik hoop dat we er allemaal plezier van hebben. Vanavond hebben we de boot opgehaald bij zijn eerste eigenaar in Den Bosch. Morgen poets ik de boot nog wat op en dan maar wachten tot ik hem kan geven!

Surinaams eten in Goes

We hebben weinig ervaring met de Surinaamse keuken. Daarom besloten we om voorafgaand aan het Ostrea Stage Event wat te gaan eten bij het Surinaamse restaurantje in de Wijngaardstraat. Mijn oudste was erbij omdat hij komend schooljaar naar de brugklas gaat. Hij had wat hulp nodig bij het kiezen van een gerecht, maar nam toen roti met kipreepjes. Wat heeft hij zitten smullen zeg! Zelf nam ik een bari met kip en roti van de plaat. De zeer vriendelijke bediening zorgde voor een lekker en gezellig hapje eten.

zondag 26 mei 2013

Een kaarsje voor Ruben en Julian

Vanavond steken we een kaarsje aan, of twee, voor de omgekomen broertjes Ruben en Julian. Gelukkig geen openbare emotionele uitingen in de vorm van bijvoorbeeld een stille tocht. Een stille tocht is bestemd voor "De familie van de jongetjes heeft gekozen voor het aansteken van een kaarsje voor het raam, in de privésfeer", zo schrijft de burgemeester van Zeist in een mailtje. "Dit is een liefdevolle blijk van saamhorigheid en verbinding, want iedereen die daar behoefte aan heeft, is zondagavond op hetzelfde moment in gedachten bij de broertjes."


zaterdag 25 mei 2013

Een goede buur...

Samen met onze buren slopen we een betonnen schutting die een meter diep in de grond staat. En wij helpen hen met het weghalen van hun houten schutting en coniferen.