dinsdag 21 februari 2012

Museum aan de stroom

Het is niet gemakkelijk om iedereen tevreden te krijgen en te houden. De een is gek op winkelen met zijn moeder, de ander wil alles behalve steden zien. En de derde kan nog niet zo ver lopen en denkt erg vaak aan snoep. Compromis: parkeren onder de Meir, koffie drinken in de Stadsfeestzaal, een paar winkels zodat iedereen het volhoudt (Zara, Massimo Dutti - maar één truitje gekocht...). Daarna met de auto naar het nieuwe museum in Antwerpen, het Museum aan de Stroom. Een bijzonder gebouw, heel toegankelijk, een leuke piratenspeurtocht voor kinderen. Verder niks van het museum gezien, maar dat komt wel weer een andere keer.





Tenslotte heerlijk geluncht bij KaVa vlakbij het museum. Ze maakten er reuzetosti's van Turkse broden. Zelf nam ik zo'n pide met Boursin en gerookte zalm. Goed onthouden om eens te maken voor een picknick. En David koos voor een groot stuk brood met allerlei groente ertussen, met warme kaas en gebakken kip.


zondag 19 februari 2012

Carnaval in Lewedorp

Meestal gaat carnaval geruisloos voorbij. "De beelden op tv vervullen mij met existentiële schaamte en de stellige conclusie dat er betreffende onze soort op deze aarde geen vooruitgang is en dat het leven derhalve nergens toe leidt en dus zinloos is", aldus een columnist op de radio. Carnaval is bedoeld als voorbereiding op de vastentijd waarbij de katholiek matig zal consumeren om zich te herinneren dat Jezus veertig dagen in de woestijn verbleef. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat de hedendaagse carnavalvierders zich tijdens hun gezuip, gehos en gelal daar ook maar een seconde mee bezighouden.

Terug naar Lewedorp, of 't Kraaienist, zoals ons dorpje deze week heet. Voor de goede orde: wij zijn Kraaiepikkers. Op zaterdag waren we met de jongens bij de optocht alhier, met als start- en eindpunt onze eigen straat.

Thema dit jaar: Vee hekker mô 't nie worre. Beter dan Me bin de draed kwiet (2003) of Oale teugels los (1983).

Wat zagen we langskomen? De Sprûûtjes, De Gebrûûkers, D'anouwers en De Biertunnetjes. En allerlei andere karren en personages, zelfs hier en daar een verklede bekende. Als paard, bijvoorbeeld.

Er zijn weinig momenten in het leven dat ik me zo calvinistisch voel als tijdens een carnavalsoptocht. Om de jongens wat van de Zuid-Nederlandse cultuurgoed mee te geven, staan we toch te kijken. Vol existentiële schaamte...