zaterdag 29 oktober 2011

Bloemen in Dordrecht

In de tuinen, het hotel en het restaurant van Villa Augustus heb ik wat foto's gemaakt:








Villa Augustus


Een fijne plek om eens naar toe te gaan - ook met kinderen - is Villa Augustus in Dordrecht: fruittuin, moestuin, Italiaanse tuin, hotel en restaurant, en nog veel meer. Op deze prachtige herfstdag kwamen we aan voor een late lunch. Eerst hebben we de tuin verkend en bewonderd. Veel inspiratie opgedaan voor als we ooit een eigen tuin hebben, vooral in de Italiaanse tuin met taxus, buxus en gras. Strakke, klassieke vormen.


Er waren fruitbomen, prachtig geleid tegen de muren, en een gedeelte met zorgvuldig gekozen appel-, peren- en pruimenbomen. Kweeperen hebben we niet gezien!


In het restaurant kozen we allebei voor zuurdesembrood. Dirk met geroosterde kip en rucola, en ik met gebakken cantharellen en schapenkaas. Als toetje namen we scones met jam en clotted cream.







vrijdag 28 oktober 2011

Donor

Sinds begin dit jaar ben ik gestopt met vrijwilligerswerk. Daarvoor besteedde ik heel wat uurtjes aan het werk voor de kerk. Meestal teveel, en het moest naast mijn werk, gezin, tuin en bedrijfje gebeuren. Het was dan ook soort opluchting toen in januari alleen mijn kinderen en mijn werk (en Dirk!) overbleven. Toch voel ik al maanden een soort morele verplichting om niet alleen betaald werk te doen, maar ook nog iets meer. Omdat de mensen en mensjes om mij heen alle aandacht verdienen en ik daar mijn tijd aan besteed, bedacht ik iets wat makkelijk te realiseren is. Ik heb ervoor gekozen om me in te schrijven als bloeddonor bij Sanquin. Eerst maar zien of mijn bloed goedgekeurd wordt!


In Naarden liepen we langs het Nationaal Donor Monument - deze week net geopend door Erica Terpstra, in aanwezigheid van familieleden van mensen die een of meerdere organen hebben afgestaan en dat al dan niet overleefd hebben. Op televisie sprak het beeld me al aan. Het kunstwerk heet De Klim. Het staat symbool voor enerzijds een getransplanteerde die dankzij zijn donor naar nieuw leven klimt. Anderzijds symboliseert het een nabestaande die uit een dal van verdriet klimt doordat de overleden donor in iemand anders voortleeft

donderdag 27 oktober 2011

Gooische vrouw (2)

Gewinkeld in Bussum (ik laat je morgen zien wat ik gekocht heb, Rine!), gewandeld met Dirk in Laren, en gegeten in Naarden.

Het was minder een reservaat dan ik had verwacht. Minder chic, minder mooi en minder luxe. Gewoon bij Scapino geweest, in elk dorp was een Blokker, een Etos en in Laren gewoon een Hemaatje. Wel een bekende Nederlander gezien maar daar heb ik het niet over, ik schaam me dood.

Na een paar uur had ik het wel gezien in Bussum en Laren, dus gingen we eens kijken in Naarden. Onderweg daarheen gezocht op www.iens.nl om er een leuk restaurant te vinden. We kwamen uit bij Melati, een vrij klein Indonesisch restaurant waar we een heerlijke rijsttafel hebben gegeten. Een wit, sober interieur, prima bediening en een redelijke prijs. We aten drie soorten rijst, een stokje saté, diverse schaaltjes vlees met saus, pisang goreng, atjar tjampur, groente in kokosmelk-saus, vruchten in pittige saus en ajam bumbu Bali (makreel). Als nagerecht kozen we jasmijnthee en koffie met spekkoek.

Gooische vrouw (1)

Vanmiddag ben ik onderweg met Dirk. Hij heeft een afspraak in Bussum, en ik ga een beetje rondkijken daar. Samen gaan we aan het eind van de middag naar Naarden, dus ik denk dat ik maar eens naar Laren ga. Er is een vestiging van Sabon, een mooie lingeriewinkel en vast een leuke brasserie voor een lekkere koffie. Het plan was om er een stapel proefwerken te corrigeren, maar dan zou ik al te veel uit de toon vallen bij de Gooise vrouwen. Later een verslag van een middagje Gooi.

woensdag 26 oktober 2011

Kweeperenjam

Tijdens een wandeling bij Nisse kwam ik langs een boerderij waar kweeperenbomen in de tuin staan. De eigenaar stond op het erf en ik heb even met hem gesproken. Ik mocht een keer terugkomen om een zak kweeperen te halen. Sindsdien zie en lees ik overal over deze onbekende vrucht. Vanmiddag ging ik met Benjamin opnieuw een wandeling maken, en besloot ik "mijn" kweeperen op te halen. Er was niemand thuis. Dan maar gewoon de tuin ingelopen om er een paar te halen.


Thuisgekomen ging ik aan de slag om er jam van te maken. Okke Kamerling is een enthousiasteling op het gebied van kweeperen. Op zijn site www.kweepeer.nl is van alles te lezen over kweeperen, bijvoorbeeld recepten en berichtjes van vraag en aanbod. Ontzettend zin in mijn eigen kweepeer oom, later, als ik een eigen huis en tuin heb.

Maar goed, tijd voor de jam. Ik had zeker 10 vruchten van de grond geraapt. Van de bomen trekken vond ik al te brutaal - de mensen waren immers niet thuis. Helaas, 8 1/2 kweeperen waren rot. Ik had gelukkig precies genoeg, 250 gram peer, voor 1 potje jam. Niet zo slim, ik heb de kweepeersmaak nog niet kunnen proeven want ik heb sinaasappelrasp en -sap aan mijn recept toegevoegd. Misschien ga ik binnenkort nog maar eens langs die boerderij.

dinsdag 25 oktober 2011

Taartbakwedstrijd ~ vervolg!

Ik ben zo ontzettend blij! Vandaag ontving ik het bericht dat ik door ben naar de halve finale van de taartbakwedstrijd van de Hema. Op 10 november word ik 's middags op het hoofdkantoor van de Hema in Amsterdam verwacht. Met mijn taart, natuurlijk. De deelnemers gaan elkaars taart proeven, en worden er taarten gekozen voor de finale. Voor iedereen is er een workshop, terwijl de winnende taart gekozen wordt door een jury. Het lijkt me enorm leuk en spannend!
Nu maar zien dat ik die dag vrij krijg...

zaterdag 22 oktober 2011

Groot gezin

Soms verbaast het me dat we het zo gezellig hebben, als we met z'n allen in ons kleine huisje zijn: Daniël, David, Benjamin, Rine, Dirk en ik. En dan denk ik aan hoeveel geluk we hebben, en hoe anders het had kunnen zijn. Zo lang zijn we tenslotte nog geen samengesteld gezin; het is krap zeven maanden dat we samenwonen.

En toch heb ik er een theorie over. We brengen de dag door, als we tenminste binnen zijn, op misschien 40 m2, zo schat ik in. In ons deel van de wereld is het gebruikelijk dat iedereen zijn eigen ruimte en spullen heeft: een slaapkamer, een kast en opbergruimte, een eigen laptop en tv. Naast ruimte eisen we allemaal tijd voor onszelf op. We zitten ergens in een huis, alleen achter een tv of computer, en weten dat onze huisgenoten ook ergens in dat huis zijn, ook achter een tv of computer. Bij ons is dat niet zo. Dirk en ik weten dat het voor ons niet gewerkt heeft. Je raakt elkaar kwijt, je hebt je eigen dingen, je hebt elkaar niet nodig, je ziet elkaar niet meer.

In het boek Committed van Elizabeth Gilbert las ik: 
Tegenwoordig heb je praktisch een elektronenmicroscoop nodig om het moderne westerse gezin te bestuderen. Dan zie je twee, misschien drie of soms zelfs vier mensen die samen rondscharrelen in een gigantische ruimte, ieder over een eigen fysiek en psychisch domein beschikken en grote delen van de dag volledig gescheiden doorbrengen.

Vanavond, toen we een wandeling maakten, bedacht ik het volgende: mensen werken om te leven, maar gebruiken hun leven om huis, tuin en spullen in orde te maken en te houden. Is dat leven?

Door de keuzes die we gemaakt hebben, zijn bij ons huis, tuin en spullen beperkt en overzichtelijk. Daardoor is er tijd en aandacht voor leuke dingen, maar vooral voor elkaar. Zou het daardoor komen dat we het met z'n allen zo fijn hebben?

Cupcakefeestje

't Is al even geleden dat Daniël 11 werd (ruim 2 maanden...) dus het was hoog tijd voor een feestje. Ik had een cupcakefeestje bedacht bij Taart en Tafel in Goes. Van te voren was het onderwerp van gesprek in groep 7: cupcakes. Ruim twee uur zijn de jongens bezig geweest met het uitrollen van fondant, met vormpjes, kleurstoffen, dieren, bloemen, een dikke zwarte spinnencupcake, en eentje wilde zelfs een vulkaan maken. Soms waren de ambities groter dan de capaciteiten, maar dat mocht (behalve bij David) de pret niet drukken. Allemaal gingen ze met een taartdoosje met cupcakes naar huis.





Tussen de middag kwamen Dirk, Rine en Benjamin met lunchpakketjes naar de Grote Kerk. Het was koud maar stralend herfstweer, dus we hebben lekker gepicknickt. Daarna was het tijd voor de fotospeurtocht door de winkelstraten van Goes. En wij zaten lekker op het terras bij de koffieman. Kortom, een heel geslaagd feestje.

vrijdag 21 oktober 2011

HEMA taartbakwedstrijd

Hier mijn recept voor de taartbakwedstrijd van de HEMA. Morgen lever ik de taart in bij de vestiging in Goes. Mijn doel bij het ontwerpen van een taart was om dicht bij de waarden van de HEMA te blijven: eigentijds maar nuchter, verrassend en toch praktisch en betaalbaar. In het assortiment van de HEMA ontbreekt volgens mij één taart: een cheesecake. Het is daarom tijd voor de Hollandse Cheesecake. Een taart met een Amerikaanse geschiedenis maar met puur Nederlandse invloeden zoals kwark, speculaasjes en aardbeien.

Ingrediënten
Voor de bodem: 150 g speculaasjes, 50 g roomboter, 1 eetl. suiker

Voor de vulling: 500 g magere kwark, 2 pakjes roomkaas (in totaal 400 g), 150 g basterdsuiker, 3 eieren, 2 eierdooiers, 1 eetl. vanilleextract, 2 eetl. bloem
Voor de topping: een half bakje aardbeien, 2 eetl. suiker, 1 theel. balsamicoazijn
Bereidingswijze

Verwarm de oven voor op 175 graden. Bekleed de onderzijde van de springvorm (22 cm doorsnede) met bakpapier en vet hem in. Maak fijne kruimeltjes van de speculaasjes en meng ze met gesmolten boter en suiker. Doe het mengsel in de springvorm en stamp de bodem aan met een glas met vlakke onderkant. Plaats de bodem 10 minuten in de oven zodat de bodem stevig is geworden.

Het is belangrijk dat alle ingrediënten op kamertemperatuur zijn. Eventueel de roomkaas een paar seconden in de magnetron verwarmen. Dat voorkomt dat de taart zal barsten na het bakken. Meng alle ingrediënten (behalve de eieren) voor de vulling in een kom door zachtjes te mixen. Het is niet de bedoeling om de vulling luchtig te maken, dus vooral niet te lang mixen. Voeg daarna de eieren één voor één toe en de dooiers. Het mengsel op de afgekoelde taartbodem schenken.

Maak jam van de aardbeien, suiker en balsamicoazijn door al roerend het fruit te verwarmen. Schep wat hoopjes jam op de taart en maak een marmereffect door met een mes door de hoopjes jam te snijden. Plaats de taart in de oven gedurende 30 minuten op 175 graden. Verlaag dan de temperatuur tot 160 graden en bak de taart nog eens 30 minuten.

Maison en fleurs

Hier j'avais envie, après une longue journée de travail, d'embellir ma maison avec des fleurs. Voici le résultat!

Des grandes roses "Avalanche"


Des roses thé


Trois orchidées doubles


Pour Laurine


Pour les amoureux!


Lesquelles des roses sont des fausses?

maandag 17 oktober 2011

De Benjamin Bengels

Sinds vorige week gaat Benjamin iedere week een halfuurtje naar het kinderkoor bij ons in de kerk, de Benjamin Bengels. Meteen na de eerste keer oefenen (hij stond voorzichtig en verlegen wat te swingen) mocht hij "optreden" in de dienst in 's Heer Arendskerke. Een kinderdienst over Noach. De mooie oude kerk lag vol knuffelbeesten en een aantal "echte": er waren kuikens en Benjamin had een pot met lieveheersbeestjes meegenomen. Van meezingen kwam nog niks. Hij keek af en toe naar mij, en bleef kijken, en dan lachte hij zo hartverscheurend lief...

De tweede keer oefenen zou er een lied van Nick en Simon ingestudeerd worden. De dwarsfluit bleek het niet te kunnen halen, het was of te hoog, of te laag. Gelukkig maar... ik heb er moeite mee als alles "zomaar" in een kerkdienst gezongen wordt, of het nu passend is of niet, als het maar populair is en voor "de massa" lekker bekt. Vooral als je de teksten eens kritisch leest, denk je wel een tweede keer na of een lied in de kerk gezongen moet worden. Ik vind dat overigens vooral gelden voor wat meer evangelische liederen, en opwekkingsliederen. Als ik eerlijk ben, zonder ook maar iemand te willen beledigen, vind ik die categorie liederen vaak zoetsappige rijmelarijen, gericht op emotie en niet op geloof, met de diepgang van een Sinterklaasgedicht gemaakt op een basisschoolniveau.

Laatst hoorde ik over een kerkdienst waarin alleen maar Psalmen gezongen werden, ook nog eens op hele noten, zoals bij ons een halve eeuw geleden. Dat vind ik dan weer het andere uiterste.

Ik kijk daarom uit naar het nieuwe Liedboek, dat in 2012 zal verschijnen. Er wordt aan een groot en gemêleerd gezelschap aan gewerkt. Ben benieuwd naar de keuzes die gemaakt worden en naar de motivatie.

woensdag 12 oktober 2011

zaterdag 8 oktober 2011

Streetfood


Niets is zo spannend als op een onbekende plek iets te eten wat je nooit eerder gegeten hebt. Zo stuitten we in Rotterdam op een eettentje met de naam Simit Sarayi. Het bleek Turks te zijn: hapjes in bladerdeeg, zachte warme broodjes met maanzaad gevuld met gehakt, broodjes met tomaat, komkommer en feta, broodjes met aardappelvulling, een soort pretzels, maar ook zoete broodjes. We hebben er lekker geluncht.

Simit Sarayi blijkt een restaurantketen te zijn met ruim 270 vestigingen in Turkije en nu 3 in Nederland. Voor de volledigheid: binnenkort ook in Dubai, Iran en Mekka.

Vanilia - magasin à Rotterdam


Ce matin, tout à coup, Dirk, Laurine et moi avons decidé d'aller faire du shopping à Rotterdam aujourd'hui. Malheureusement je n'y trouve jamais de petits magasins speciaux que j'aime beaucoup, mais uniquement des grands magasins comme V&D, Hema et De Bijenkorf. Pourtant, cet apres-midi j'ai trouvé Vanilia. Pendant que l'on nous a offert un bon cappuccino et un thé, j'ai essayé quelques vêtements dans ce magasin spacieux et confortable et intime à la fois. Il y avait beaucoup de lumière et des plantes vertes.

J'ai decide d'acheter deux robes et un t-shirt:
Jurk mozai
www.vanilia.com

zondag 2 oktober 2011

Zomer in oktober

Een heerlijk weekend gehad, met alleen maar fijne dingen. Het begon al op vrijdagavond toen Dirk terugkwam van zijn werk. We zijn gaan fietsen van Goes naar Wilhelminadorp. Daar koffie gedronken. Niets bijzonders eigenlijk, maar we hebben zoveel plezier samen dat de gewoonste dingen leuk zijn. Het wordt alweer vroeg donker, dus om 21 uur waren we weer thuis. Op de bank zitten doen we niet zoveel; we nemen een glaasje met wat lekkers mee naar boven en kijken wat tv op de "kleine pjoeter", zoals Benjamin mijn iPad noemt.

Zaterdag koffie bij Kaldi en wat boodschappen gedaan. Warm was het! Daarom 's middags heel rustig aan gedaan. We zouden naar Jan gaan kijken die de Kustmarathon liep. Veel te veel gedoe, gewoon lekker geslapen! Het weekend is toch bedoeld om uit te rusten? 's Avonds gefietst van Veere naar het strand bij Vrouwenpolder, en thee gedronken terug in Veere.

Zondag kwam Benjamin bij ons. Gefietst (alweer) op Schouwen. Aardappels, uien en knolselderij meegenomen van het land. Daarna Daniël, David en Laurine opgehaald bij het kamp in Renesse. Wat waren ze moe, alledrie, maar ze hebben het zo fijn gehad!

Een triest gevoel dat aan zo'n fijn weekend een eind moet komen, om heimwee van te krijgen. Daarbij komt dat dit vast het laatste zomerweekend was... Dat heeft als enige voordeel dat ik al mijn nieuwe winterkleren eindelijk aan kan.

Zomer in oktober


Een heerlijk zomers weekend gehad! Veel gefietst, rond Goes en naar het strand, en een hele middag geluierd. Natuurlijk samen naar de stad geweest. Dirk heeft een winterjas gepast terwijl het minstens 25 graden was. Gauw naar buiten gevlucht, naar een terrasje! Die jas is voorlopig nog niet nodig. Toch moet ie er komen. Dirk krijgt veel complimentjes de laatste tijd over hoe hij eruit ziet en over zijn kleding. Ook zijn moeder gaf aan dat hij er nu zo leuk uitziet. Kijk, dat maakt mij dan weer trots en blij!

Op zondag met Benjamin gefietst op Schouwen-Duiveland. Eten wilde hij niet, alleen een "coupe Benjamin" ging er wel in op een terras in Brouwershaven. Daarna de andere kinderen opgehaald bij het kamp van de kerk in Renesse. Ook zij hebben een fijn (maar supervermoeiend) weekend gehad.