maandag 12 september 2011

Traktatie-stress

Deze week gaat Benjamin voor het laatst naar het kinderdagverblijf. Hij is inmiddels al wel gewend op de basisschool, al zal een hele week naar school gaan misschien nog niet meevallen. Het is tijd om de juffen te bedanken en de kinderen te trakteren.
Ik had me voorgenomen om me niet te laten overvallen door traktatie-stress. Dus ruimschoots van tevoren lagen de 25 cakejes al in de diepvries en waren de versieringen al met vereende krachten geknutseld. Geen problemen, zo leek het. Totdat ik vandaag voor de zekerheid nog maar even vroeg hoeveel kindjes er morgen zullen zijn. Antwoord: 31.

Jawel hoor. Kon ik daar vanmiddag weer cakejes bakken. Nog maar een cake voor de juffen er achteraan gegooid. En die nog versierd ook. En dat alles tussen boodschappen doen, kinderen van school halen, tweemaal naar het postkantoor rijden, iemand tegenkomen die serieus vraagt of ik vanwege de scheiding in rouwkleding loop (little black dress), eten koken voor vandaag en morgen, en opeten, iedereen douchen, 3 winkels afstruinen voor leuke kartonnen bekertjes... O ja, en werken, altijd weer de sluitpost van elke dag; dat levert de meeste stress en slapeloze nachten op.



Ik hoop dat ik je blij kan maken met foto's van mijn geknutsel, dan was het allemaal toch nog ergens goed voor. En voor de jongens, natuurlijk.

1 opmerking:

  1. ah! Je ne comprends rien et j'aimerais tant comprendre!!!!

    BeantwoordenVerwijderen