maandag 19 september 2011

Paard in het park

Tijdens een avondwandeling met de jongens door Lewedorp kwamen we een paard tegen. Hij stond in een park aan de rand van het dorp aan een enorm lang touw. Tot mijn verbazing pakte Daniël het touw en begon het dier rond te leiden en liet hem rennen.


Hij ontpopte zich als een ware dierenvriend, een soort paardenfluisteraar. Dat heeft ie niet van mij...of toch?

zondag 18 september 2011

Middag op de Oosterschelde

Wisselende weersomstandigheden, een mooie boot, leuk gezelschap, lekkere hapjes, de mooiste provincie van Nederland, een goede schipper en warme kleding: het recept voor een heerlijke middag op het water.

Met dank aan Colijn IT, het bedrijf waar Dirk werkt. We hopen nog vaak aan dit soort uitstapjes mee te doen!

vrijdag 16 september 2011

In de stad

Het fijnste plekje van Goes: binnen of op het terras van Kaldi met een latte macchiato en vanillecupcake.

woensdag 14 september 2011

Snoeien

Zoiets moois gelezen in het tijdschrift Flow gisteravond. Iets wat zo helemaal van toepassing is op wat Dirk en ik ervaren. Het ging over een rozenstruik. Al jaren bloeit hij elke zomer prima, maar dit voorjaar gebeurde er een wonder: eerst verschenen er enorme knoppen, en daaruit kwamen prachtige, zoet geurende fluwelen bloemen. Waarschijnlijk is die enorme bloei het gevolg van het feit dat ik de struik dit jaar eens goed onder handen heb laten nemen door iemand met verstand van tuinieren. Dat had de roos blijkbaar nodig; een goede snoeibeurt.
Bij mensen is het waarschijnlijk niet anders. We zijn gewoon wie we zijn vanaf het moment dat we geboren worden. We kunnen er hooguit naar streven om de leukste en zoetst geurende versie van onszelf te worden. En dat laatste lukt vaak heel goed door eens flink te snoeien. Door alle ongein die je in je hoofd en hart hebt verzameld overboord te gooien.

Dramatisch genoeg verschaffen moeilijke omstandigheden vaak instant helderheid over waar het nou eigenlijk om gaat. Hoe vaak zie je niet dat mensen die ernstig ziek worden of een pijnlijke scheiding meemaken ineens feilloos weten wat ze willen met hun leven. En vooral ook wat ze allemaal niet meer willen.

Er zijn ook mensen die de beste versie van zichzelf worden door de liefde. Door de aanwezigheid van die ene. Zowel Dirk als ik gooien onze overbodige rommel overboord, en we komen als een opgepoetste, glinsterende versie van onszelf uit de strijd. Niet in één dag, maar elke dag dat we samen zijn een beetje.

maandag 12 september 2011

Traktatie-stress

Deze week gaat Benjamin voor het laatst naar het kinderdagverblijf. Hij is inmiddels al wel gewend op de basisschool, al zal een hele week naar school gaan misschien nog niet meevallen. Het is tijd om de juffen te bedanken en de kinderen te trakteren.
Ik had me voorgenomen om me niet te laten overvallen door traktatie-stress. Dus ruimschoots van tevoren lagen de 25 cakejes al in de diepvries en waren de versieringen al met vereende krachten geknutseld. Geen problemen, zo leek het. Totdat ik vandaag voor de zekerheid nog maar even vroeg hoeveel kindjes er morgen zullen zijn. Antwoord: 31.

Jawel hoor. Kon ik daar vanmiddag weer cakejes bakken. Nog maar een cake voor de juffen er achteraan gegooid. En die nog versierd ook. En dat alles tussen boodschappen doen, kinderen van school halen, tweemaal naar het postkantoor rijden, iemand tegenkomen die serieus vraagt of ik vanwege de scheiding in rouwkleding loop (little black dress), eten koken voor vandaag en morgen, en opeten, iedereen douchen, 3 winkels afstruinen voor leuke kartonnen bekertjes... O ja, en werken, altijd weer de sluitpost van elke dag; dat levert de meeste stress en slapeloze nachten op.



Ik hoop dat ik je blij kan maken met foto's van mijn geknutsel, dan was het allemaal toch nog ergens goed voor. En voor de jongens, natuurlijk.

Du stress-fin-de-garderie

Voici un message traduit pour toi, Elise!


Cette semaine, Benjamin ira à la garderie pour la dernière fois. Il a déjà pris l'habitude de l'école, bien que toute une semaine à l'école pourrait ne pas être facile. Il sera fatigué et un peu pénible, j'imagine, à cause des changements. Il est temps de remercier les enseignants et de traiter les enfants.

J'avais prévu de ne pas me laisser déborder cette semaine. Alors bien à l'avance il y avaient 25 gâteaux dans le congélateur et les décorations étaient déjà bricolées avec les forces combinées. Pas de problèmes, on dirait. Jusqu'à aujourd'hui, je voulais être sûre, donc j'ai demandé combien d'enfants seront dans la classe demain. Réponse: 31.

Oh oui. Je devrais faire cuire des petits gâteaux à nouveau cet après-midi. Et un gâteau pour les enseignants. Décoré, en plus. Mais cet après-midi il y avait aussi: l'épicerie à faire, aller chercher les enfants à l'école, aller deux fois au bureau de poste, la cuisine à faire pour aujourd'hui et pour demain, manger, parcourir trois magasins pour chercher de belles tasses en carton.... Oh, et le travail, toujours le point final de chaque jour, ce qui fournit la plupart des nuits du stress et de l'insomnie.

Les garçons ont aimé beaucoup la préparation des gâteaux (deux fois!), Benjamin était très fier de ce qu'il pouvait distribuer aux petits amis, et moi... j'en suis fière aussi, mais je me demande pourquoi je ne peux pas acheter un petit sac de chips pour les petits, comme la plupart des parents!

vrijdag 9 september 2011

Kokosrijst met mango

Gisteren hebben Rine en ik geprobeerd om marshmellows te maken. Erg mislukt. Onderste laag in de schaal was een soort bruine Jell-O, drillerig door de gelatine. De bovenste laag was een zacht, roze, toetjesachtig schuim. Maar marshmellows waren het niet. We hebben er wat in geroerd en toen weggegooid.

Vandaag een ander recept: kokosrijst met mango, uit Allerhande van deze maand. Voor 4 personen.

300 g rijst koken in 1 blik kokosmelk (400 ml) en 150 ml water. 15 minuten met deksel op de pan. Reepjes schouderkarbonade omscheppen met 1 tl sambal en peper en zout en samen met een teentje knoflook bakken. Vlees uit de pan halen, daarna 2 uien en 2 paprika's bakken. Vlees er weer bij doen, en een mango in blokjes toevoegen. Serveren met de kokosrijst.
Echt een snel en lekker recept, een aanrader!

dinsdag 6 september 2011

Stomen

17.30 uur. Op extreem saaie dagen, zoals vandaag, eten we aardappels, vlees/vis en groente. Vanochtend aardappels geschild, wortels en peultjes gereedgemaakt. Niks bijzonders tot zover. Maar dan... In plaats van aardappels koken, leg ik ze aan het eind van de middag in een stoomvergiet (van een bekende Zweedse winkel) dat ik op de pan met groente plaats. De aardappels smaken echt stukken beter dan wanneer ze gekookt zijn. Deze goede gewoonte van Dirk heb ik direct overgenomen.

20.00 uur. Nou ja zeg... dacht ik een leuk stukje over het succes van stomen geschreven te hebben, blijken de aardappels totaal niet gaar te zijn. Na minimaal een half uur stomen nog keihard. Ik heb ze in schijfjes gesneden en Dirk heeft ze gebakken. En toen waren ze echt lekker!

zondag 4 september 2011

Promenade à Saeftinghe

Hier nous sommes allés au "pays noyé" de Saeftinghe, à environ une heure d'ici en Zélande. C'est un pays de marais salants et de vasières, pendant qu'autrefois il y avaient des polders avec des abbayes et cloîtres. C'est un paysage plat mais pourtant assez dur à parcourir. Notre guide belge passionné nous racontait que ce terrain est utilisé pour les entraînements pour les commandos néerlandais.



Nous avons fait une promenade de trois heures et demie (!) à travers des ruisseaux et des ravins. C'était magnifique! Le groupe était bien, on s'entraidait pour sauter et grimper, on s'attendait, tout le monde écoutait attentivement le guide. Il ne fallait pas essayer de rester propre; impossible. Je faisais attention au début, des petits pas, pendant que Dirk se déplaçait dans les fossés comme un troupeau de buffles. Je suis tombée quelques fois, et comme tout le monde j'étais collé dans la boue jusqu'aux genoux. A la fin je me suis jeté dans des courants d'eau, avec deux adolescents. J'étais trempée...  

Au retour on était crevés tous les deux. Heureusement il y avait un petit café flamand à côté du centre d'accueil où on a pris une bonne bière. Il y avait même de la musique.



vrijdag 2 september 2011

Diner in Vlissingen

Ook vandaag hadden we zin om elders te eten. Met drie of vier of meer kinderen zijn we aan huis gekluisterd. Ik had een picknick gemaakt: salade van gerookte kip, ananas, boontjes en kerriesaus op stokbrood. Een thermoskan koffie en veel, teveel, chocola. We zaten bij het beeld van Michiel de Ruyter dus het uitzicht was waanzinnig. Het bleek alleen net een hangplek van plaatselijke jongeren en andere zwakzinnigen. Toch weer een heerlijke avond gehad.

donderdag 1 september 2011

Veel te vieren

Vandaag, zo rond 18 uur, had ik het gevoel dat we veel te vieren hebben. Als eerste dat we vandaag, vrijdag en zaterdag met z'n tweeën zijn. Om weer dichter bij elkaar te komen, om fijne dingen te doen. En het tweede is dat ik mijn eerste lesdag van het schooljaar overleefd heb. Zes klassen achter elkaar (er viel er eentje uit) en een vergadering. En: vandaag is de verjaardag van mijn toekomstige schoonmoeder met de mooie voornaam: Bouwina.
Of... zou het allemaal komen omdat ik op donderdag niet meer wil koken?
In ieder geval leek het me een goed idee om naar Zierikzee te gaan. Om te wandelen en te eten. Nadat we genoeg gewandeld hadden, kwamen we bij een Italiaans restaurant: Il Nettuno d'Oro. We kozen brood met kruidenboter en pesto (met wat weinig zout), een lauwwarme groene salade met croutons en spekjes en een pizza Lago di Garda met salami (voor Dirk) en ei (ook weer zonder zout).
Een dag met een gouden einde!